Versozijde (achterkant) van een officieel document, gebruikt voor handgeschreven aantekeningen en berekeningen. (Let op: De tekst van de voorzijde is in spiegelbeeld zichtbaar door het papier heen en wordt hieronder slechts gedeeltelijk en tussen haakjes geduid waar relevant voor de context. De focus ligt op de inkt- en potloodnotities op deze zijde.)

Rechterkolom (inkt):
819
729.⁰
————
740 [gevolgd door een klein cijfer 8]
111.⁰
————
170 [gevolgd door een letter y of cijfer 4]
59.9⁰

Onderste blok (inkt):
19
25
————
39,5 [ernaast geschreven: 4]
158
————
197.5

Uiterst rechts (potlood/inkt krabbels):
5
c
20.5

Linkerzijde:
[Vage potloodkrabbels en een mogelijke paraaf, onleesbaar.]

Doorschijnende tekst (recto-zijde, gespiegeld):
[Bovenaan:] [...] No. 110 [...]
[Midden rechts:] [...] van Meel [...]
[Onderaan:] [...] Eindhoven [...] Notaris [...] De handgeschreven aantekeningen betreffen rekenkundige bewerkingen. De onderste berekening is een duidelijke vermenigvuldiging en optelling: $39,5$ vermenigvuldigd met $4$ geeft $158$, waarna de optelling met het oorspronkelijke getal leidt tot het totaal van $197,5$. De getallen met een superscript nul ($^0$) in de bovenste kolom kunnen wijzen op graden (bij landmeten) of een verouderde notatie voor centen/onderverdelingen in een valutasysteem.

Het gebruik van de versozijde van een officieel document voor kladberekeningen was in de 19e en vroege 20e eeuw zeer gebruikelijk vanwege de schaarste of kostbaarheid van papier. Het document is afkomstig uit een administratieve of juridische context in de regio Eindhoven. De doorschijnende tekst vermeldt de naam "van Meel" en de functie "Notaris". Dit suggereert dat het oorspronkelijke document een notariële akte, een afschrift of een zakelijke brief was. Het getal "No. 110" duidt waarschijnlijk op een dossier- of volgnummer binnen een protocol. De berekeningen op de achterzijde zijn mogelijk uitgevoerd door de notaris zelf, een klerk of een cliënt tijdens een bespreking.