Handgeschreven concept voor een officieel besluit of ambtelijke brief. zoodat aan Mays voornoemd restitutie ~~[?]~~.
~~op de heffing~~ ware te verleenen tot een bedrag van f ~~7,~~ ~~10.75~~
~~= 14.25~~ ~~en f 160.- = 154,08~~ / f ~~5,92 hetgeen maakt f 20,17~~.
217.- - 196.83 = 20.17

Ik heb de eer U beleefd te verzoeken wel te willen bevorderen,
dat op gronden van billijkheid bij besluit van den Burgemeester
krachtens de bepalingen van artikel 36 van de Verordening op de
heffing van markt-, standplaats- en ventgelden, aan
Mays voornoemd restitutie ~~op de heffing~~ van markt-
geld wordt verleend tot een bedrag van f ~~14.25 + 5.92~~ = f 20,17 Het document betreft een ambtelijk voorstel om een bedrag van 20,17 gulden terug te betalen aan een individu genaamd Mays. De tekst toont het proces van de ambtenaar: de bovenste regels bevatten berekeningen en doorgehaalde bedragen (zoals f 14,25 en f 5,92) die uiteindelijk leiden tot het eindbedrag.

De juridische kern van het verzoek rust op twee pijlers:
1. Billijkheid: Er wordt afgeweken van een strikte regeltoepassing omwille van redelijkheid.
2. Verordening: Er wordt specifiek verwezen naar artikel 36 van de lokale verordening betreffende marktgelden.

De formulering "Ik heb de eer U beleefd te verzoeken" is een standaard hoofse openingszin in de administratieve correspondentie van de late 19e eeuw tot halverwege de 20e eeuw. Dit document is waarschijnlijk afkomstig uit een gemeentearchief. In de onderzochte periode (vermoedelijk eerste helft 20e eeuw) was de exploitatie van markten een belangrijke bron van inkomsten en regulering voor gemeenten. Een restitutie op basis van "billijkheid" werd vaak verleend wanneer een marktkoopman door overmacht (zoals ziekte of extreme weersomstandigheden) geen gebruik kon maken van zijn standplaats waarvoor hij al wel had betaald. Het feit dat de burgemeester hierover moet besluiten, onderstreept de formele hiërarchie binnen het toenmalige lokale bestuur.