Handgeschreven ambtelijke notitie / getuigenverklaring. 3 februari 1944 (3/2 '44). S. Blanck stond
visch te verkoopen.
ik ben met m’n visch
in de loods geweest.
Heb normaal aan publiek
verkocht.

op 3/2 ’44 marktmeester
de Wolff gehoord.
ontkent ten stelligste
dat deze kooplieden hun
visch niet hebben aange-
voerd. Hij ziet geen
kans om alles te
keuren, maar hij over-
tuigt zich steeds, dat
de visch er ongeveer is,
welke op het afslagbriefje
staat. Het document bestaat uit twee delen, gescheiden door een horizontale lijn.

1. Het bovenste deel lijkt een korte verklaring of weergave van de feiten betreffende S. Blanck. Hij stelt dat hij met zijn vis in de loods is geweest en deze op normale wijze aan het publiek heeft verkocht.
2. Het onderste deel is een ambtelijke notitie van een verhoor of gesprek met marktmeester De Wolff op 3 februari 1944. De Wolff verdedigt de kooplieden tegen een beschuldiging (vermoedelijk dat zij vis buiten het officiële circuit om zouden hebben verhandeld of niet hadden aangevoerd). Hij geeft toe dat hij niet de capaciteit heeft om elke partij vis individueel te keuren, maar hij controleert wel of de hoeveelheid vis fysiek overeenkomt met wat er op het officiële afslagbriefje vermeld staat. Dit document stamt uit de Tweede Wereldoorlog (februari 1944). Tijdens de Duitse bezetting was de voedselvoorziening in Nederland streng gereguleerd. Vis mocht vaak alleen via de officiële visafslag worden verhandeld om de distributie en prijzen te controleren.

Er was in deze periode veel sprake van 'zwarte handel'. Inspecteurs en opsporingsambtenaren controleerden streng of de aangevoerde hoeveelheden vis overeenkwamen met de administratie (het afslagbriefje). De marktmeester speelt hier de rol van tussenpersoon die moet instaan voor de echtheid van de handel in zijn loods. De verklaring van De Wolff lijkt een poging te zijn om de integriteit van het proces en de kooplieden te waarborgen, ondanks de beperkte middelen voor volledige keuring.