Handgeschreven brief (verzoekschrift). 24 maart 1944. Een marktkoopvrouw (gezien de vermelding "mijn zuster en ik"). WelEd. Heer Directeur Marktwezen, Amsterdam. Nº 25/19/1 M.1944 25/3 In-Ing. 904
Amsterdam 24-3 1944

WelEd Heer Directeur Marktwezen
Ik had een vriendelijk verzoek aan u
zou het niet mogelijk zijn dat ik
overgeplaatst werd van het Stadionplein
naar de Albertcuypstr ik woon in de
Kuijperstr bij de Amsteldijk nu moet
ik eerst goed 5 Km loopen naar de
markt dan terug want wij laaien
samen mijn zuster en ik anders moete
wij twee karren huuren dan moet
ik naar het Stadion dat is ook 5 Km
en terug dat is dus ruim 20 Km
loopen als ik een kisje garnalen krijg
daar kan ik 3 gulden aan verdienen
als het gewicht er in zit daar
moet 50 cent voor de kar af mijn
omzetbelasting en mijn marktgeld
dus u kan begrijpen dat het de
moeite niet loond eerst had ik
een bakfiets maar die is versleten.
25 * Inhoud: De schrijfster verzoekt om een verplaatsing van haar marktstaanplaats van het Stadionplein naar de Albert Cuypstraat.
* Argumentatie: De voornaamste reden is de logistieke en fysieke belasting. Ze woont in de Kuijperstraat (De Pijp), vlakbij de Albert Cuyp. Momenteel moet ze dagelijks enorme afstanden te voet afleggen (geschat op 20 km) omdat ze samen met haar zuster één kar deelt om kosten te besparen.
* Economische situatie: De brief geeft een indringend beeld van de marginale inkomsten van een kleine handelaar in oorlogstijd. De winst op een "kisje" (kistje) garnalen is drie gulden, maar daar gaan de kosten voor karhuur, omzetbelasting en marktgeld nog vanaf.
* Staat van vervoer: De schrijfster vermeldt dat haar bakfiets versleten is, wat haar dwingt tot lopen en het huren van een handkar. In 1944 waren onderdelen en nieuwe fietsen nagenoeg onverkrijgbaar.
* Taalgebruik: De brief is geschreven in een eenvoudige, fonetische stijl ("laaien" voor laden, "kisje" voor kistje, "loond" met een d), wat duidt op iemand uit de arbeidersklasse. Dit document stamt uit maart 1944, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Het is een periode van grote schaarste en armoede. De Amsterdamse Dienst van het Marktwezen beheerde de standplaatsen strikt. De Albert Cuypmarkt was (en is) de centrale markt in de buurt waar de schrijfster woonde.

Het feit dat de schrijfster rekent in dubbeltjes en centen en klaagt over een afstand van 20 kilometer lopen, illustreert de dagelijkse overlevingsstrijd. Veel vervoersmiddelen waren gevorderd door de bezetter of simpelweg kapot, waardoor handkarren en lopen de norm werden voor de kleine neringdoenden. De brief is een typisch voorbeeld van een 'rekest' aan de overheid om de persoonlijke omstandigheden te verlichten in een tijd van bureaucratische strengheid en economische malaise. Marktwezen