Getypte brief (vermoedelijk een doorslag of kantoorkopie). 22 maart 1944. Een onbekende directeur (mogelijk van een overheidsinstantie of vervoersbedrijf). De Nederlandsche Volksdienst (NVD), Rokin 109-111, Amsterdam-Centrum. [Handgeschreven, bovenaan midden:]
Verzonden 22/3

[Getypt, linksboven:]
26/5/3M.SV.
1

[Getypt, rechtsboven:]
22 Maart 1944.

[Getypt, adresblok:]
Aan de Nederlandsche
Volksdienst,

Rokin 109-111,

Amsterdam-Centrum.

[Getypt, inhoud:]
Ingevolge Uw schrijven van 22
Februari jl. doe ik U een voorrangs-
kaart toekomen ten name van Mevrouw
J.Keysper-Beneden.

[Getypt, afsluiting:]
De Directeur, Deze korte, zakelijke brief dient als begeleidend schrijven bij het opsturen van een zogenaamde "voorrangskaart". De correspondentie is een reactie op een verzoek van de Nederlandsche Volksdienst (NVD) van een maand eerder (22 februari 1944). De kaart is bestemd voor een zekere Mevrouw J. Keysper-Beneden.

De brief is formeel van toon en bevat de typische administratieve kenmerken van die tijd, zoals het gebruik van "jl." (jongstleden) en het dubbel onderstrepen van de plaatsnaam in het adresblok. Het referentienummer "26/5/3M.SV. 1" duidt op een georganiseerde archivering bij de verzendende instantie. De handgeschreven notitie "Verzonden 22/3" bevestigt dat de brief op de dag van datering daadwerkelijk is uitgegaan. De datum (maart 1944) en de geadresseerde (de Nederlandsche Volksdienst) plaatsen dit document direct in de context van de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog.

De Nederlandsche Volksdienst (NVD) was een nationaalsocialistische welzijnsorganisatie, opgericht in 1941 door de bezetter en gemodelleerd naar de Duitse Winterhilfe. De NVD moest de bestaande particuliere (vaak religieuze) liefdadigheidsinstellingen vervangen en de sociale zorg gelijkstellen aan de nazi-ideologie. Het hoofdkantoor was inderdaad gevestigd aan het Rokin in Amsterdam.

Een voorrangskaart in deze periode kon verschillende betekenissen hebben, maar was meestal gerelateerd aan schaarste. Het gaf de houder het recht om bijvoorbeeld voorrang te krijgen in de rij bij distributiekantoren, of vaker nog, voorrang bij het gebruik van het openbaar vervoer (zoals de tram of trein), dat in 1944 zeer beperkt beschikbaar was voor burgers. Dat de aanvraag via de NVD liep, suggereert dat Mevrouw Keysper-Beneden wellicht banden had met de organisatie of dat de kaart werd verstrekt op basis van sociale of ideologische gronden die door de NVD werden ondersteund.