Ambtelijk advies/brief (waarschijnlijk een doorslag of minuut) 20 januari 1944 27/3/2M.
20 Jaanuari 1944. VD/S

klacht over
koken van mosselen
Ten Katestraat.

Den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,

A l h i e r.

Onder terugzending van het met Uw kantbrief d.d. 11 dezer om advies ontvangen stuk no. 93 L.M. 1944 hebben de ondergeteekenden de eer U het volgende te berichten. In de Ten Katestraat neemt de marktkoopman A. Mulder een plaats in voor het koken van mosselen. Zijn kookinstallatie is destijds goedgekeurd door de Brandweer.

De klacht van de bewoners der Ten Katestraat is gebleken juist te zijn. Het koken van mosselen geeft een onaangename geur, terwijl de vuurpotten onvermijdelijk hinder moeten veroorzaken.

Om deze reden is Mulder thans een plaats aangewezen in het gedeelte Ten Katestraat tusschen Jan Hanzenstraat en Bellamystraat, en wel voor een loods. Bovendien is Mulder het koken der mosselen op de markt verboden. Hij zal dit nu in zijn loods in de nabijheid der markt doen, waarna hij de gekookte mosselen naar zijn plaats zal brengen, waar hij ze op een vuurpot warmhoudt. Wij nemen aan dat de hinder voor de omwonende hiermede vrijwel geheel zal zijn opgehouden.

Deze aangelegenheid kan hiermede naar onze meening wel als afgedaan worden beschouwd. Het document is een ambtelijke reactie op een klacht van buurtbewoners over de overlast veroorzaakt door een visboer op de Ten Katemarkt in Amsterdam. De kernpunten zijn:

1. De Klacht: Bewoners klaagden over stankoverlast ("onaangename geur") en hinder van "vuurpotten" (rook/warmte) door het ter plaatse koken van mosselen door marktkoopman A. Mulder.
2. Erkenning: Hoewel de installatie technisch was goedgekeurd door de brandweer, erkent de adviserende instantie dat de hinder reëel is.
3. De Oplossing: Er wordt een compromis voorgesteld. Het koken op de openbare markt wordt verboden. De koopman moet de mosselen voortaan in een nabijgelegen loods koken. Hij mag ze op de markt alleen nog warmhouden.
4. Bestuurlijke afhandeling: Het advies wordt gestuurd naar de Wethouder voor de Levensmiddelen, wat aangeeft dat marktuitstalling en voedselvoorziening onder dit specifieke ambt vielen. Dit document stamt uit januari 1944, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ondanks de oorlogstijd en de toenemende voedselschaarste, blijkt uit dit document dat het normale gemeentelijke apparaat in Amsterdam (zoals de marktpolitie en de wethouder) nog steeds functioneerde en zich bezighield met alledaagse burgerlijke zaken zoals stadsreiniging en burenhinder.

De Ten Katestraat huisvest nog steeds een van de bekendste dagmarkten van Amsterdam. Mosselen waren in de oorlogstijd een belangrijk volksvoedsel omdat ze, in tegenstelling tot veel andere producten, soms nog buiten de strengste rantsoenering om (of tegen relatief lage punten) verkrijgbaar waren. De "vuurpotten" waarnaar verwezen wordt, waren waarschijnlijk kolen- of houtgestookte fornuizen, aangezien gas en elektriciteit in 1944 schaars waren. De brief illustreert de spanning tussen de noodzakelijke voedselvoorziening op de markt en de leefbaarheid voor de bewoners in de dichtbevolkte Kinkerbuurt.