Briefkaart (postkaart) met voorgedrukte postzegel en illustratie. 16 mei 1944. J.H. Pekelharing, Hasebroekstraat 15 II, Amsterdam-West. Linkerzijde (bericht):
marktbestuur.
Toen zweeg hij.
Van morgen stond hij
weer op dezelfde plaats
scharretjes te verkoopen
tegen 50 ct. per kilo! Hij
was daarmee in
overtreding - de max.
prijs is 32 ct.
Er waren weer tallooze
bestellers die niets
kregen - ik waarschuwde
hem: als je doorgaat met
meer dan één kilo p.p.
te verkoopen zal ik je
later bekeuren.
Gelieve voor een nader nota
inv. dis. te zien.
AFZ. J.H. Pekelharing
Hasebroeck str. 15 II
16.5. '44 A.dam. W.

Rechterzijde (adres):
27/10/1
Directie
Visch distributie
De Ruyterkade
Amsterdam. C

Annotaties en stempels:
* Stempel over de postzegel: BRANDSTOFFEN SPAREN (met illustratie van een handkar).
* Groot paars stempel: № M. 1944 (met handgeschreven toevoeging 12 / 107).
* Rode pen (rechts): spoed / ontvangen 20.5.44 / 5. Dit document is een melding (vermoedelijk van een marktinspecteur of een toezichthouder in burger) aan de Directie Visdistributie in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kern van de melding is een prijs- en distributieovertreding door een visverkoper.

• Overtreding 1 (Woekerprijs): De verkoper verkoopt scharretjes voor 50 cent per kilo, terwijl de officieel vastgestelde maximumprijs 32 cent bedraagt. In de bezettingstijd werd streng toegezien op maximumprijzen om de zwarte markt en inflatie in toom te houden.
• Overtreding 2 (Distributieregels): De verkoper lapt de rantsoenering aan zijn laars door meer dan de toegestane hoeveelheid (één kilo per persoon) te verkopen, waardoor andere wachtenden met lege handen achterblijven ("tallooze bestellers die niets kregen").
• Dreigement: De schrijver heeft de man reeds gewaarschuwd en dreigt met een officiële bekeuring bij een volgende overtreding. De afkorting "inv. dis." onderaan de tekst verwijst waarschijnlijk naar de Inspectie van de Distributie. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) was bijna alles op de bon. De distributie van levensmiddelen, waaronder vis, werd centraal geregeld om schaarste eerlijk te verdelen. Toezichthouders en het "Prijsbeheersingsbureau" controleerden streng op prijsopdrijving.

De datum (mei 1944) markeert een periode van toenemende schaarste, vlak voor de invasie in Normandië. De poststempel "Brandstoffen sparen" was een propagandamiddel van de bezetter om de bevolking te manen tot zuinigheid met kolen en gas, die essentieel waren voor de Duitse oorlogsindustrie. De vertraging tussen verzending (16 mei) en ontvangststempel (20 mei) was voor die tijd gebruikelijk, ondanks de rode aantekening "spoed". J.H. Pekelharing