Handgeschreven ambtelijke notitie/brief op gelinieerd papier. 24 februari 1945. J. Renz. "Den Heer Inspecteur". [Bovenaan links]
Ten Katestraat

[Bovenaan midden, diagonaal geschreven]
Th. v. Duijvenhoven
[Onleesbare paraaf, mogelijk 'H.S.']

[Bovenaan rechts]
24 - 2 - 45

[Rechtsonder de datum]
Den Heer
Inspecteur te
[Ingevoegd in een ander handschrift:]
Advies heeft lang geduurd!

[Hoofdtekst]
Wat de houding van die z:g: bona fide koop-
lieden aangaat, bepaald flink is die niet, waarom
nu niet even naar de betrokken markt amb. te
gaan, en die zaak even te bespreken, of minstens hun
schrijven te onderteekenen, maar daar zijn zij ook bona-
fide voor. Natuurlijk gebeurt het wel eens dat
een koopman zijn kaart vergeten heeft. Ook is
het wel gebeurt dat ik voor korten tijd, bij ziekte
of d:g: toestemming gaf (hoogstens 2 uur) dat
een koopman zich liet vervangen.

[Ondertekend rechtsonder]
J. Renz

[Marginale notities in de rechterkantlijn]
115
144
boek
kant
fide
teveel
en een-
raad
lieden De tekst is een kritische rapportage van J. Renz aan een inspecteur betreffende het gedrag van marktkooplieden op de Ten Katemarkt. De kern van de klacht is dat kooplieden die zichzelf als "bona fide" (te goeder trouw) presenteren, zich in de praktijk niet "flink" (verantwoordelijk of eerlijk) opstellen. Ze ontwijken direct contact met de marktambtenaar ("markt amb.") en verzuimen hun eigen correspondentie te ondertekenen.

Renz nuanceert zijn kritiek door aan te geven dat hij in het verleden coulant is geweest bij incidenten zoals het vergeten van een legitimatiekaart of bij ziekte, waarbij hij een vervanging van maximaal twee uur toestond. De toevoeging "Advies heeft lang geduurd!" wijst op een stroperig bureaucratisch proces. De marginale woorden in de kantlijn lijken trefwoorden of een indexering te zijn, mogelijk toegevoegd tijdens het archiveren. Het document dateert van februari 1945, midden in de Hongerwinter tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was de voedselvoorziening in Amsterdam kritiek en was de controle op markten extreem streng om zwarte handel tegen te gaan.

De term "bona fide" is hier veelzeggend; in een tijd van schaarste en illegaliteit was het onderscheid tussen eerlijke handelaren en speculanten essentieel voor de autoriteiten. De Ten Katemarkt was een vitaal distributiepunt in Amsterdam-West. Deze notitie geeft een inkijkje in de dagelijkse spanningen tussen markttoezichthouders en kooplieden onder de extreme druk van de laatste oorlogsmaanden. J. Renz