Administratieve notitie / Ambtelijke beschikking betreffende een marktvergunning. [In zwart potlood/inkt:]
en echtgenoot overschrij-
ven naar Waterlooplein
in de opgemelde artikelen
heeft thans uitsluitend
toestemming voor ijs en limo-
nade.
Dit is m.i. onbillijk
daar aan de andere
kooplieden – ook welke
gestraft wordt, weer
is toegestaan – ~~ook~~ –
koek te verkoopen.

Beslissing Directeur 16-2-44
aan Mevr Kolder-v. Dijk
medegedeeld. [onleesbare paraaf]

Opbergen 18-2-44
[Paraaf: Deltaan?]

[In rood potlood:]
Acc. voor art. koek.
Uitsluitend plaats (vast)
op Dapperstraat & Mosplein.

[Onderkant document, diverse aantekeningen:]
Oproepen 16-2-44
Opb 16-2-44
[Paraaf]
p.v. 2/2 102
74 Het document is een verslag van een administratief geschil over een marktvergunning in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het gaat over Mevrouw Kolder-van Dijk (mogelijk de weduwe van een koopman, gezien de tekst "en echtgenoot overschrijven"). Zij mocht op het Waterlooplein aanvankelijk enkel ijs en limonade verkopen.

De opsteller van de eerste notitie pleit voor haar: hij vindt het "onbillijk" (onrechtvaardig) dat zij geen koek mag verkopen, terwijl andere kooplieden — zelfs degenen die eerder een straf kregen — daar wel toestemming voor hebben gekregen. De directeur neemt op 16 februari 1944 een besluit. De rode aantekening (vaak gebruikt voor definitieve besluiten of wijzigingen) laat zien dat de vergunning voor "art. koek" wordt geaccepteerd ("Acc."), maar met de beperking dat dit alleen geldt voor vaste standplaatsen op de Dapperstraat en het Mosplein. Dit document biedt een inkijkje in de strikte regulering van de straathandel in Amsterdam gedurende het jaar 1944. In deze periode van bezetting en toenemende schaarste was de handel in voedingsmiddelen zoals koek onderworpen aan strenge vergunningstelsels. Het noemen van het Waterlooplein is saillant; deze plek was voorheen het hart van de Joodse markt, maar was in 1944, na de deportaties, drastisch veranderd van karakter. De notitie toont aan dat ondanks de oorlogssituatie, de ambtelijke molens van de marktmeesters en de gemeente bleven draaien met oog voor kleine details in assortimenten en standplaatsen. Mevr. Kolder-v. Dijk; Directeur (niet nader genoemd).