Handgeschreven ambtelijke conceptnotitie of kladverslag. verkoopplaats regelmatig, dat de eene
kooper precies een kg. van ƒ 2,50 krijgt,
(gewicht)
terwijl de volgende kooper een ons meer
ontvangt en dan ƒ 2,75 moet betalen.
Het controleerende personeel is ~~aang-~~
~~wezen~~ ~~thans opgewekt~~ opgedragen, nauwlettend
erop toe te zien, dat de juiste prijzen
worden berekend, terwijl aan alle
kooplieden opnieuw een circulaire
is uitgereikt, dat zij hebben te voldoen
aan het wettelijk voorschrift der
Prijzaanduidingswet. ~~Tevens is~~
bespr- Het is thans voorgeschreven, dat zij den
prijs van diverse vischsoorten op een
plankje moeten schrijven; dit plankje
moet bij de betr. vischsoort worden
bevestigd. De gem. Secr. [Paraaf] De tekst beschrijft maatregelen om de prijs- en gewichtsaanduiding op een markt (waarschijnlijk een vismarkt) te reguleren. De kernpunten zijn:
1. Aanleiding: Er wordt geconstateerd dat prijzen en gewichten variëren (bijvoorbeeld een prijs van ƒ 2,50 per kilo, waarbij een extra 'ons' direct doorberekend wordt naar ƒ 2,75), wat mogelijk tot onduidelijkheid of onregelmatigheden leidt.
2. Handhaving: Het controlerend personeel heeft de expliciete opdracht gekregen om strenger toe te zien op de juiste prijsberekening.
3. Wetgeving: Er wordt verwezen naar de Prijzaanduidingswet. Kooplieden zijn door middel van een circulaire herinnerd aan hun plichten onder deze wet.
4. Concrete verplichting: Verkopers moeten de prijzen van verschillende vissoorten op plankjes schrijven en deze bij de betreffende waar bevestigen.
5. Redactie: De doorhalingen (zoals het vervangen van "aangewezen" door "opgedragen") wijzen op een zorgvuldige formulering van een officieel besluit of een verslaglegging. Dit document weerspiegelt de toenemende overheidsbemoeienis met de economie en prijsvorming aan de vooravond van of tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Prijzaanduidingswet van 1939 was bedoeld om prijsopdrijving en speculatie in tijden van schaarste tegen te gaan. Het voorschrift om prijzen fysiek bij de waar te tonen ("op een plankje") was een belangrijke stap in de consumentenbescherming en het markttoezicht door de lokale overheid (de Gemeentesecretarie).