Handgeschreven administratieve notitie op een los vel papier. 6 juni 1944. [Linksboven:]
de Kort- Sterkenburgh
~~H. Sterkenburgh~~
C. Sterkenburgh
~~M. A. C. Sterkenburgh~~ Den Haag
M. G. J. de Kort-Matthij
wed. Sterkenburg-Koers.

[Rechtsboven:]
[in rood:] lijst met
[in rood:] antecedenten
brief met h. rokers
~~bezocht~~
6 Juni 1944

[Midden:]
vrijkaarten; zijn waarom niet opge-
nomen in vischbonnenverdeeli.
eieren evt. , suiker, } - aparte zaken
vrij; scharen

[Onderaan:]
Zaak Hilversum. * Inhoud en Doel: Het document lijkt een interne werknotitie te zijn van een ambtenaar (mogelijk van een distributiekantoor of een rechercheafdeling) die de status van een groep personen onderzoekt. De kernvraag is waarom bepaalde personen niet zijn opgenomen in de "vischbonnenverdeeli[ng]".
* Distributie: De opsomming van "vrijkaarten", "eieren", "suiker" en "scharen" illustreert de verregaande schaarste tijdens de late oorlogsjaren. Zelfs voor alledaagse voorwerpen zoals scharen was een speciale toewijzing nodig.
* Namenlijst: De familie Sterkenburgh en de Kort staan centraal. De doorhalingen suggereren dat bepaalde personen na controle zijn afgevallen of dat hun gegevens reeds zijn verwerkt. De toevoeging "Den Haag" wijst op een verhuizing of een afwijkende administratieve registratie.
* Terminologie: "Antecedenten" (rood) duidt op een onderzoek naar het (politieke) verleden van de betrokkenen. Dit was in 1944 standaardprocedure om de 'betrouwbaarheid' van burgers te toetsen voordat zij in aanmerking kwamen voor extra toewijzingen of om fraude te detecteren.
* Locatie: De vermelding "Zaak Hilversum" onderaan categoriseert dit document als onderdeel van een specifiek dossier of onderzoek in de regio Hilversum. De datum op het document, 6 juni 1944, is historisch geladen als de dag van de geallieerde landing in Normandië (D-Day). Terwijl het wereldtoneel verschoof, ging het dagelijks leven in bezet Nederland door met de bureaucratische realiteit van schaarste en controle.

Gedurende deze periode was de administratie rondom distributiebonnen uiterst complex. De bezetter en de Nederlandse autoriteiten gebruikten de distributie als controlemiddel; wie niet in het systeem voorkwam (zoals onderduikers), had geen recht op voedsel of andere primaire levensbehoeften. Dit document weerspiegelt de nauwgezette, bijna obsessieve wijze waarop de overheid probeerde bij te houden wie recht had op welke schaarse middelen, waarbij zelfs een verdeling van visbonnen aanleiding kon zijn voor een onderzoek naar de antecedenten van een gehele familie. C. Sterkenburgh H. Sterkenburgh J. de Kort