Handgeschreven brief op bedrijfspapier. 22 juli 1944. C. Biesenbeek, Vishandel, Lindengracht 158, Amsterdam. Directeur van (vermoedelijk) het Gewestelijk Arbeidsbureau (GAB). [Briefhoofd]
C. BIESENBEEK
VISHANDEL
Lindengracht 158
AMSTERDAM

[Rechtsboven]
22 . 7 . 44 [geparafeerd: m. i. Loup (?)]

[Aanhef]
Wel Ed heer Directeur

[Inhoud]
Gaarne had ik als.
dat u mij een pleizier wou doen.
Ik ben lijdende aan een inwandige kwaal [lezing onzeker door handschrift]
waarvan ik een verklaring bezit
deze heb ik aan den WelEd heer
Inspecteur Terhaar laten lezen.
Zou nu mijn Zoon mijn Toewyzing
kunnen ontvangen voor mij daar ik
dikwijls naar de docter moet.
mijn zoon staat aangeschreven
als knecht bij mij en heeft ook haast
steeds mijn vis ontvanger op mijn
vorige verklaring van de Docter.

[Afsluiting]
Hoogachtend.
C. B. Biesenbeek.

[Marginale aantekening links, diagonaal]
Geen bezwaar-
doch doktersver-
klaring moet
worde ingeleverd
31-7-44
deHaan

[Stempels en ambtelijke notities onderaan]
№ 46A/147/1
M. 1944 26/7
voor 1 mnd [uitst. / vrijst.]
zie voorschrift
Directeur
K.M. no. 150
46 B
K 2522 In deze brief verzoekt vishandelaar Biesenbeek de directeur om zijn "toewijzing" (waarschijnlijk een vergunning of een vrijstelling van tewerkstelling) over te dragen aan zijn zoon. De reden die hij hiervoor aanvoert is zijn eigen slechte gezondheid; hij is onder behandeling van een arts voor een "inwandige kwaal" (deze term is moeilijk leesbaar, maar de context van doktersbezoek bevestigt de medische aard).

De brief illustreert de bureaucratische afhankelijkheid van burgers tijdens de bezetting. Biesenbeek probeert aan te tonen dat zijn zoon onmisbaar is in de zaak ("staat aangeschreven als knecht"). De ambtelijke reactie in de marge laat zien dat men bereid is mee te werken ("Geen bezwaar"), mits er een officieel bewijsstuk van de arts wordt overlegd. De beslissing lijkt tijdelijk van aard ("voor 1 mnd"). Het document stamt uit de zomer van 1944, een kritieke fase in de Tweede Wereldoorlog. De Arbeitseinsatz (gedwongen tewerkstelling in Duitsland) zorgde voor grote angst onder de Nederlandse bevolking. Kleine ondernemers in Amsterdam, zoals deze vishandelaar uit de Jordaan, probeerden hun zonen vaak te vrijwaren van uitzending door hen als "onmisbaar" binnen het bedrijf aan te merken. Een medische verklaring van de eigenaar was een veelgebruikte methode om een zogeheten "Sperre" (vrijstelling) voor personeel of familieleden te verkrijgen of te behouden. De Lindengracht was destijds een belangrijk centrum voor de Amsterdamse vishandel. B. Biesenbeek C. Biesenbeek Terhaar laten (Inspecteur)