Handgeschreven notitie / medisch-administratief verslag. 12 april 1944. Breske Jr. In ’38 nog naar Sanatorium
Hoog Laren
12-4-44 In ’39 terug 17 dagen
Opnieuw terug 1940.
Daarna steun m.t.w.
bij Geneesk. Dienst Consultatiebureau
geroepen.
Nog sinds ± 4 maanden weer
werkzaamheid hervat.
Breske Sr. zelf is verdacht.
Jr. is 41 jaar – zit al jaren lang
in den vischhandel – getrouwd huishoudst.
met 8 kinderen

M. de Haan. Het document is een korte medische biografie van een patiënt genaamd Breske Jr. De inhoud wijst sterk op een geschiedenis van tuberculose (TBC), gezien de verwijzing naar "Sanatorium Hoog Laren" en het "Consultatiebureau" (de voorloper van de GGD-afdeling voor infectieziekten).

• Patiëntprofiel: Breske Jr. is 41 jaar oud, werkzaam in de vishandel en heeft een groot gezin met 8 kinderen.
• Ziekteverloop: Hij is in 1938 opgenomen geweest in een sanatorium. In 1939 en 1940 was er sprake van terugvallen of heropnames. Ten tijde van de notitie (1944) is hij sinds vier maanden weer aan het werk.
• Sociale aspecten: Er wordt melding gemaakt van "steun" (sociale uitkering), wat duidt op financiële noodzaak vanwege zijn ziekte.
• Nieuwe dreiging: De opmerking "Breske Sr. zelf is verdacht" suggereert dat de vader van de patiënt nu ook symptomen van de ziekte vertoont, wat wijst op besmetting binnen de familie. Dit document stamt uit april 1944, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. Tuberculose was in die tijd een volksziekte die door gebrekkige voeding en slechte leefomstandigheden tijdens de oorlog weer sterk de kop opstak.

Sanatorium Hoog Laren (gelegen nabij Blaricum/Laren) was een bekend instituut voor de behandeling van TBC-patiënten, waar rust en frisse lucht centraal stonden. De vishandel ("vischhandel") was een zwaar beroep, en het feit dat de man met acht kinderen weer aan het werk moest gaan na jaren van ziekte en "steun", schetst een beeld van de sociaal-economische druk op arbeidersgezinnen in oorlogstijd. De ondertekening door M. de Haan duidt op een officiële controle door de Geneeskundige Dienst om de arbeidsgeschiktheid of de noodzaak van verdere steun te beoordelen.