Handgeschreven conceptbrief of kopie van correspondentie. 10 april 1944 (genoteerd als 10/4 1944). [In de linkerbovenhoek:]
opname v.
S.C. Marinus jr.
in vischverdeeling

[In de rechterbovenhoek:]
A’dam, 10/4 1944
W. L. M.

[Hoofdtekst:]
Op 26 Mei 1943 hebben
de ondergeteekenden U ~~een~~
[inlassing: van S.C. Marinus jr. om in de vischverdeeling te worden opgenomen]
~~verzoek voorgelegd, en behandeld~~ [boven 'behandeld' geschreven: welk verzoek was]
~~door de Verdeelingscommissie~~
~~van de visch, van S.C. Marinus jr~~
~~aan de visch~~ Op 8 Juni 1943
hebt U ons onder no. 400 L.M.
medegeveeld, dat Marinus niet
tot de vischverdeeling kon worden
toegelaten. Marinus heeft daarna
verscheidene malen pogingen
aangewend om het advies van
de Commissie in voor hem
gunstigen zin gewijzigd te
krijgen o.a. door zich tot
de N.V.C. te wenden. De des-
betr. correspondentie doen wij
U in bijlage dezes in afschrift
toekomen.
Een dezer dagen heeft
Marinus opnieuw een dringend be- [tekst breekt hier af]

[In de linkermarge, verticaal geschreven:]
vervallen; besproken in
vergadering met Hr. Van Kleeff Het document is een concept van een zakelijke brief over de administratieve afhandeling van een verzoek tot toelating tot de visdistributie. De kern van de zaak is dat een zekere S.C. Marinus jr. al bijna een jaar (sinds mei 1943) probeert toegang te krijgen tot de visverdeling. Nadat dit verzoek in juni 1943 officieel werd afgewezen, heeft Marinus diverse wegen bewandeld om de beslissing te herzien, waaronder het inschakelen van de N.V.C. (waarschijnlijk de Nederlandse Visserij Centrale).

De vele doorhalingen en correcties in de eerste alinea tonen aan dat de schrijver worstelde met de formulering van de voorgeschiedenis. De verticale kantlijnnotitie is cruciaal: hieruit blijkt dat deze specifieke brief of het daarin genoemde verzoek is komen te vervallen ("vervallen") na een persoonlijk overleg met een zekere heer Van Kleeff. Dit document stamt uit april 1944, een periode waarin Nederland bezet was door nazi-Duitsland. De voedselvoorziening was in deze fase van de oorlog uiterst precair en stond onder strikte controle van distributiestelsels en crisisschapen. Toelating tot de officiële "vischverdeeling" was voor handelaren of particulieren van vitaal belang om legaal aan voorraden te komen.

De genoemde instanties zoals de Verdeelingscommissie en de N.V.C. maakten deel uit van de bureaucratische apparaten die de schaarste moesten beheren. De formele toon en het gebruik van referentienummers (zoals no. 400 L.M.) duiden op een officiële correspondentie tussen overheids- of semi-overheidsinstanties in oorlogstijd. S.C. Marinus