Extract uit het Boek der Besluiten van Burgemeester en Wethouders van Amsterdam. 31 maart 1939. [Stempel linksboven:] № 1/25/1 II. 1939 4/11
[Handgeschreven linksboven:] Gezien No. 22/6a Arb. 1939.
[Handgeschreven paraaf/krabbel:] [Onleesbaar] 311 Am. 1939.
[Handgeschreven rechtsboven:] Marktn [mogelijk Markten]
[Tekst rechtsboven:] Tot het geldend verklaren in de bestekken van de Collectieve Arbeidsovereenkomst in het Parket-vloerenbedrijf.

E x t r a c t
uit het Boek der Besluiten van
Burgemeester en Wethouders van Amsterdam.
Vrijdag, 31 Maart 1939.

Op voorstel van den Wethouder voor de Openbare Gezondheid en het Ziekenhuiswezen, voor den Wethouder voor de Arbeidszaken, neemt de vergadering het volgende besluit:
Burgemeester en Wethouders van Amsterdam;
Gezien het schrijven, dd. 24 Maart 1939, missive Letter AR, No. 983, van den Algemeenen Nederlandschen Bond van Meubelmakers, Behangers, Houtbewerkers en Aanverwante Vakgenooten;

B e s l u i t e n :

de Collectieve Arbeidsovereenkomst in het Parketvloerenbedrijf, aangegaan tusschen:
a. de N.V. Bruynzeel's Vloerenfabriek te Zaandam,
ter eenre zijde
en
b. den Algemeenen Nederlandschen Bond van Meubelmakers, Behangers, Houtbewerkers en Aanverwante Vakgenooten, gevestigd te Amsterdam,
c. den Nederlandschen R.K. Bond van Houtbewerkers, Meubelmakers, Behangers en Aanverwante Vakgenooten St. Antonius van Padua, gevestigd te Utrecht,
ter andere zijde

welke arbeidsovereenkomst geldt tot 31 December 1939 en zoolang zij, overeenkomstig het bepaalde in art. 14 der overeenkomst ongewijzigd blijft voortbestaan, aan te nemen als geldend voor het desbetreffend bedrijf, gedurende den duur dier overeenkomst.

Mitsdien wordt bepaald, dat gedurende het tijdvak, dat vorengenoemde collectieve arbeidsovereenkomst geldt, in de desbetreffende bestekken enz. van de 'Bepalingen omtrent minimum-loon en maximum-arbeidsduur in bestekken voor Gemeentewerken" zal worden afgeweken voor de categorie: "Vloerlegger (houtbevloering)", voorkomende op de lijst, bedoeld sub II dier "Bepalingen", door op de punten, welke eveneens doch anders zijn geregeld in de bovengenoemde arbeidsovereenkomst, de laatstbedoelde regeling te volgen.

Afschrift van dit besluit zal worden gegeven aan de afdeelingen Arbeidszaken (10 stuks), en Publieke Werken (10 stuks), en voorts aan alle overige afdeelingen der Gemeentesecretarie, alsmede aan het Bureau Gemeentesecretaris (5 stuks), den Gemeente-ontvanger en het Pensioenbureau.

EL
Voor eensluidend extract,
de Secretaris,
(get.) VAN LIER. * Taal en Spelling: Het document is geschreven in de formele ambtelijke taal van voor de spellinghervorming van 1947 (de spelling-De Vries en Te Winkel). Dit is zichtbaar aan de naamvals-n bij mannelijke woorden in de verbogen vorm ("den Wethouder", "den Algemeenen Nederlandschen Bond") en het gebruik van "der" voor vrouwelijke woorden en meervouden ("der overeenkomst", "der Gemeentesecretarie").
* Formele Structuur: Het extract volgt de klassieke opbouw van een bestuursbesluit:
1. Aanleiding (het voorstel van de Wethouders).
2. Rechtsgrond of overweging (gezien de correspondentie van de vakbond).
3. Het feitelijke besluit (de CAO-bepalingen leidend maken boven de standaard gemeentelijke bepalingen).
4. Uitvoeringsinstructie (de distributielijst voor de afschriften).
* Terminologie: Termen als "bestekken" (gedetailleerde beschrijvingen van werkzaamheden voor aanbestedingen) en "ter eenre zijde/ter andere zijde" zijn typerend voor de juridische en zakelijke context van die tijd. * Historische periode: Maart 1939. Nederland bevindt zich aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog. Economisch gezien krabbelt het land op uit de Grote Depressie, waarbij arbeidsverhoudingen scherp gereguleerd werden om stabiliteit te waarborgen.
* Verzuiling: Het document toont de sociale structuur van Nederland door de vermelding van zowel een neutrale/algemene bond ("Algemeenen Nederlandschen Bond") als een katholieke bond ("R.K. Bond ... St. Antonius van Padua"). Dit is een direct voorbeeld van de 'verzuiling' die de Nederlandse maatschappij in de 20e eeuw kenmerkte.
* Arbeidsrecht: Het besluit illustreert hoe de overheid (de gemeente) ingreep in de arbeidsmarkt door private CAO-afspraken tussen werkgevers (Bruynzeel) en werknemersorganisaties bindend te verklaren voor haar eigen publieke projecten. Dit garandeerde dat vloerleggers op gemeentelijke projecten volgens de geldende industriestandaard betaald kregen, zelfs als de algemene gemeentelijke regels anders voorschreven.
* Betrokken bedrijf: De vermelding van Bruynzeel is saillant, aangezien dit bedrijf in Zaandam een enorme rol speelde in de Nederlandse houtindustrie en woningbouw gedurende de 20e eeuw.