Handgeschreven conceptbrief of interne memo op een gedrukt formulier. 25 oktober 1937. [Midden bovenaan]
Concept
MNv -
Aanwijzing van Amsterdam als aanvoerhaven november visch.

[Rechts bovenaan]
A'dam 25 Oct. 1937.
N.C.M.

[Hoofdtekst]
Onder terugzending van het met Uw kantbrief d.d. 11 Augustus jl. om advies ontvangen stuk No. 474 H.H. 1937, waarvan de behandeling tot mijn spijt is vertraagd, heb ik de eer U te berichten, dat de onderhavige aanwijzing werd voorgesteld in mijn rapport d.d. 29 Juni jl. (No. 46 A/17/3M) en door het Gemeentebestuur op 6 Juli jl. (onder no. 875 H.H. 1936) aan Zijne Excellentie den Minister van Landbouw en Visscherij ad interim werd gevraagd.

[Linker marge, verticaal geschreven]
Tot nu toe heeft deze aanwijzing nog niet het gewenschte resultaat opgeleverd, dat van tijd tot tijd een aanvoer van eenigszins belangrijken omvang heeft plaats gevonden, wat waarschijnlijk een gevolg is van de omstandigheid, dat de vischmarkt hier ter stede nog in opbouw is. ~~Het verdient daarom naar mijn meening thans nog geen aanbeveling~~ om thans reeds [onleesbaar] of maatregelen te treffen. De kern van dit document is een administratieve terugkoppeling over een beleidsvoorstel uit de zomer van 1937. De auteur (ondertekenend met de initialen N.C.M.) reageert op een verzoek om advies dat al in augustus was ingediend. Uit de tekst blijkt dat de gemeente Amsterdam officieel heeft verzocht om als aanvoerhaven voor vis te mogen fungeren bij de Minister van Landbouw en Visscherij.

Interessant is de kanttekening in de marge. Hierin wordt geconstateerd dat de formele status nog niet heeft geleid tot grote economische activiteit. De auteur wijst de onvoltooide staat van de lokale vismarkt ("nog in opbouw") aan als de hoofdoorzaak. De doorgehaalde tekst suggereert een aarzeling bij de auteur of er op dat moment al aanvullende maatregelen nodig waren om de markt te stimuleren. Dit document is gesitueerd in de late jaren '30, een periode waarin de Nederlandse overheid de visserij en distributie van levensmiddelen steeds actiever trachtte te reguleren. Amsterdam probeerde in deze periode zijn faciliteiten voor de vishandel te moderniseren en uit te breiden om te kunnen concurreren met gevestigde havensteden. De verwijzing naar de "Minister ad interim" duidt op de politieke dynamiek van het kabinet-Colijn IV, waarin bewindslieden regelmatig tijdelijke portefeuilles beheerden. De precieze codering op de documenten getuigt van de bureaucratische zorgvuldigheid van de toenmalige Amsterdamse gemeentelijke administratie (Algemeene Zaken).