Getypte ambtelijke brief met handgeschreven kanttekeningen. 12 januari 1939. [Handgeschreven, rechtsboven:]
M. de Haar

[Linksboven:]
46A/3/2 M.
1

[Handgeschreven, middenboven:]
Verzonden 13/1

[Rechtsboven:]
vdL/G.

12 Januari 1939.

Invoer Noorsche visch
door H.Wynschenk.

den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

Onder terugzending van den my met Uw kantschryven d.d. 11 Januari jl. No.83 L.M.1939 om advies in handen gestelden brief van H.Wynschenk heb ik de eer U het volgende te berichten.

Op 9 Januari jl. telefoneerde de grossier Wynschenk my, dat een kleine zending Noorsche schelvisch voor hem aan de grens stond. Hy verzocht my de Visschery-Centrale te 's-Gravenhage te vragen hem (Wynschenk) toestemming voor den invoer te willen verleenen, opdat hy deze visch in den Amsterdamschen Vischafslag zou kunnen verkoopen. Aangezien Wynschenk voor dezen invoer geen consent had - noch gewoon consent als daarop recht hebbend importeur, noch extra-consent - heb ik myn bemiddeling geweigerd om de volgende redenen.

Voortdurend heb ik my de laatste maanden met de Visschery-Centrale verstaan, om voor Amsterdamsche grossiers extra-consenten te verkrygen voor den invoer van visch uit Denemarken, Noorwegen en Zweden. De resultaten konden slechts gering zyn. De moeilykheid is namelyk deze, dat in het schryven van den Minister van Economische Zaken d.d. 26 Juli 1938 (No.508 L.M.1938) alleen in principe is toegezegd de mogelykheid van extra-consenten voor importeurs, die daarop recht hebben, namelyk "boven de hun op grond van invoer in de basisjaren verstrekte toewyzingen" en dit alles dan nog weer "binnen het raam der bestaande invoercontingenten", dat * Spelling en Taal: Het document hanteert de toenmalige spelling (bijv. "visch", "Noorsche", "my", "moeilykheid", "verkoopen"). Opvallend is het consequente gebruik van de 'y' in plaats van 'ij'.
* Inhoud: De kern van de brief is een weigering om te bemiddelen voor een individuele visboer (Wynschenk) die vis bij de grens heeft staan zonder de juiste papieren ("consent"). De auteur beroept zich op strikte regelgeving vanuit het Ministerie van Economische Zaken.
* Bureaucreatie: Er is sprake van een gelaagd systeem van toestemmingen: "gewone consenten" (gebaseerd op historische invoercijfers uit basisjaren) en "extra-consenten". De Visschery-Centrale in Den Haag fungeerde hierbij als toezichthouder.
* Sleutelbegrip: "Invoercontingenten" wijst op de protectionistische economische politiek van de jaren '30, waarbij de invoer van goederen aan strikte quota was gebonden. Dit document stamt uit januari 1939, een periode van grote economische en politieke spanning, vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. Nederland probeerde de eigen markt te beschermen via het systeem van contingentering (importquota). De Amsterdamse vismarkt en de wethouder voor Levensmiddelen speelden een cruciale rol in de voedselvoorziening van de stad.

De naam H. Wynschenk is historisch relevant; de familie Wijnscheck was een bekende naam in de Amsterdamse Joodse vis- en fruithandel. Gegeven de datum (begin 1939) en de strikte toepassing van de regels, illustreert dit document de ambtelijke stroefheid waar handelaren tegenaan liepen in een tijd van economische schaarste en naderende oorlogsdreiging. De vermelding "A l h i e r" (hier ter plaatse) geeft aan dat zowel de zender als de ontvanger zich in het Amsterdamse stadhuis of de directe omgeving bevonden.