Het document is een zorgvuldig bijgehouden lijst van kooplieden. De kolommen bevatten de achternaam van de handelaar, het nummer van de betaalde kwitantie (marktgelden), de aard van de handel (artikelen) en een kolom voor opmerkingen (die op deze pagina leeg is).

Opvallend is de sociopolitieke indeling van de marktkooplieden. Er wordt een scherp onderscheid gemaakt tussen degenen met 'losse plaatsen' die voorstander zijn van een dagelijkse markt, en degenen met 'vaste plaatsen' die hiertegen zijn. Dit wijst op een belangenconflict binnen de marktwereld: handelaren met vaste plekken vreesden vaak dat een dagelijkse markt hun monopolie of rustdagen zou aantasten, terwijl houders van losse plekken vaker voorstander waren van meer verkoopmogelijkheden.

Taalkundig valt de spelling op ("vleesch", "tasschen"), wat duidt op een periode vóór de spellinghervorming van 1947, hoewel deze schrijfwijze in administraties nog langer gebruikelijk bleef. De artikelen variëren van dagelijkse levensbehoeften (kaas, fruit, haring) tot luxegoederen (parfumerie, galanterieën).

Gezien de namen op de lijst (o.a. Ereira, Godschalk, Stodel, Mendel, Polak, Roozendaal, Mauw) is het zeer waarschijnlijk dat het hier om een markt gaat met een groot aandeel Joodse handelaren, zoals de Waterloopleinmarkt of de markt in de Jodenbreestraat in Amsterdam.

Dergelijke overzichten werden door de gemeentelijke marktpolitie of de Dienst der Markten opgesteld om de stemming onder de kooplieden te peilen bij wijzigingen in het marktreglement. In de context van de late jaren '30 en de vroege jaren '40 (tijdens de bezetting) kregen dit soort registraties een beladen karakter, omdat ze later door de bezetter gebruikt konden worden voor de segregatie en uitsluiting van Joodse burgers uit het openbare economische leven (zoals de oprichting van specifieke 'Joodse markten' in 1941).