Brief (fragment/pagina) stukjes waren na het koken bijna
niet te eten. ~ Vrijdag heb ik
bij den winkelier geklaagd, maar
hij kon mij voor den rommel
zonder bons geen betere aardappe-
len geven. "Wendt U tot den
Marktmeester", was zijn bescheid.
In normale tijden zou
ik er niet over gedacht hebben,
U lastig te vallen, maar nu is
het wat anders. Er zijn immers
volop goede aardappelen en die
kon ik niet koopen, daar ik
geen bonnen meer heb. Al drie
dagen, ook dezen Zondag, zit
mijn gezin zonder aardappelen
en vanzelf raken we met het
andere eten nu leelijk achterop.
Voor mijn gezin van 4 personen * Inhoud: De schrijver uit een klacht over de slechte kwaliteit van aardappelen die buiten het bonnensysteem om ("zonder bons") zijn verkregen. De winkelier kan geen betere kwaliteit leveren zonder officiële distributiebonnen en verwijst de schrijver door naar de Marktmeester. De schrijver benadrukt de ernst van de situatie: het gezin van vier personen zit al drie dagen zonder aardappelen, wat de hele maaltijdplanning in de war schopt.
* Toon: De toon is beleefd en verontschuldigend ("U lastig te vallen"), maar ook dringend en gefrustreerd door de bureaucratische beperkingen van het distributiesysteem in een tijd van schaarste.
* Taalgebruik: Het document bevat verouderde spelling en grammaticale vormen zoals "den winkelier", "koopen", "dezen Zondag" en "leelijk". Dit document is een treffend voorbeeld van de dagelijkse overlevingsstrijd tijdens of vlak na de Tweede Wereldoorlog in Nederland. Het distributiestelsel, waarbij men bonnen nodig had voor basisbehoeften zoals aardappelen, zorgde voor grote afhankelijkheid van officiële instanties. De "Marktmeester" was de functionaris die toezag op de naleving van de marktregels en distributievoorschriften. De brief illustreert hoe de schaarste en de strikte regelgeving diep ingrepen in het gezinsleven, waarbij zelfs het ontbreken van één basisingrediënt als de aardappel tot grote zorgen leidde.