Handgeschreven memo of kladbrief. Ik zal het mogelijke doen
ook te helpen en onmiddellijk
die hem geven in de gelegenheid
gesteld de belangen van Sch zelf
op de C M bij door de betrokkene
~~de~~ gemeente bepleitte. Ik zal
natuurlijk ook de G. G.
een en ander onder het oog brengen.
Ik merk echter op dat wij niet
de bevoegdheid hebben personen
te dwingen.

[In rode inkt onderaan:]
v/h h...... De schrijver van deze notitie bevestigt de intentie om een bepaalde zaak te ondersteunen. Er wordt verwezen naar de belangen van een individu (afgekort als "Sch") die verdedigd moeten worden bij een instantie of commissie aangeduid met "C M". De auteur belooft de zaak te bepleiten bij de betreffende gemeente en de kwestie voor te leggen aan een andere partij, mogelijk de "G. G." (wat in een ambtelijke context vaak staat voor de Gemeentelijke Gezondheidsdienst of een soortgelijke commissie).

Cruciaal in de tekst is de slotzin, waarin de auteur de grenzen van zijn of haar macht aangeeft. De onderstreping van "wij" suggereert dat de instantie die de brief schrijft weliswaar kan adviseren of bepleiten, maar geen juridische of uitvoerende macht heeft om mensen tegen hun wil tot actie te dwingen. De toon is professioneel en behoedzaam. Gezien het handschrift en de gehanteerde afkortingen stamt dit document waarschijnlijk uit het midden van de 20e eeuw (ca. 1940-1960). Het lijkt deel uit te maken van een correspondentie tussen een ambtenaar, maatschappelijk werker of belangenbehartiger en een cliënt of collega. De rode inkt onderaan wijst op een paraaf of korte instructie van een superieur of dossierbeheerder, een gebruikelijke praktijk in de archiefvoering van die tijd om aan te geven dat een stuk gezien of behandeld is.