Administratief rapport betreffende havenrechten en scheepsmeting. 8 april 1942 (met latere aantekeningen tot 23 april 1942). [Linksboven, diagonaal:] Inschrijving
[Bovenaan, stempel:] Nº 21/12 / M. 1942 [geschreven:] 13/4 Hr. Mulder

Rapport.

Bij herijken van dekschuit no. 1060 is over-
gelegd de nieuwe meetbrief (no 11374, afgegeven
30 Maart 1942) 60 ton groot.
De oude meetbrief luidde 57 ton.
Bedoelde schuit is voor rekening van L. Schipper
(Brandstoffenmarkt no. 16) berekend volgens
57 ton en wel de wk. 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44, 45, 46,
50, 51 en 52e week.
Vanaf 1 Januari 1942 is bedoelde schuit een
jaderschuit volgens oude meetbrief, genoteerd
op 57 ton.
L. Schipper is bereid bij te betalen.

Van den Heur
Inspecteur

Amsterdam,
8 April 1942
[Handtekening: J. Dijkstra?]

[In rood potlood/inkt, linksonder:]
Volgens Havengeld
Nº van deze schuit 821
Schipper moet meetbrief laten veranderen.
Ook nº op vaartuig moet 821 luiden.
A’dam 16/4 ’42
G.

[Rechtsonder, berekening in cirkel:]
3/4 x 3 = f 2.25

[Rechtsonder, afwikkeling:]
betaald per Kas 23/4 ’42
Knottenk. [Handtekening]
Nº 1281
Quis Nº 2531 Dit document is een ambtelijk rapport van de Amsterdamse havenautoriteiten. De kern van de zaak is een administratieve correctie na de herijking van een vaartuig ("dekschuit no. 1060"). Uit de meting op 30 maart 1942 bleek dat het schip 3 ton groter was (60 ton) dan voorheen geregistreerd (57 ton).

Omdat de havengelden over de laatste maanden van 1941 en het begin van 1942 waren berekend op basis van de te lage tonnage, moest er worden nagevorderd. De eigenaar/exploitant, L. Schipper (gevestigd aan de Brandstoffenmarkt), stemde hiermee in. De berekening in de cirkel ($3/4 \times 3 = 2,25$ gulden) lijkt de verrekening van het tariefverschil per ton weer te geven.

Interessant zijn de rode aantekeningen, die wijzen op een discrepantie in de nummering: het vaartuig staat in de administratie van het Havengeld bekend onder nummer 821, en de inspectie eist dat dit nummer zowel op de meetbrief als fysiek op het schip wordt gecorrigeerd. Het document dateert uit april 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. Ondanks de oorlogssituatie bleven de gemeentelijke diensten en havenadministraties in Amsterdam nauwgezet functioneren. De "Brandstoffenmarkt" (gelegen aan de Westerkade/IJmond) was in die tijd een cruciaal knooppunt voor de distributie van schaarse brandstoffen zoals kolen en turf.

Dekschuiten waren essentieel voor het transport binnen de Amsterdamse grachten en havenbekkens. Dit rapport illustreert de bureaucratische controle op de binnenvaart, waarbij elk detail (tonnage, registratienummers) nauwkeurig werd bijgehouden voor de belastingheffing. De betaling "per Kas" op 23 april 1942 sluit de procedure af.