Handgeschreven brief (verzoekschrift/klacht).
Origineel
Handgeschreven brief (verzoekschrift/klacht). 6 mei 1942. Nº 46A/130/1 M... 1942 $^7/_5$
Amsterdam 6 Mei 1942
Mijnheer [kantlijn: w.v. Imp]
Daar ik op 29 April de gerookte
aal ontvangen heb en nu op heden
de O. weer aan de beurt was ben
ik overgeslagen, heeft toen aan de
Commissie gevraagd om de reden
en die Commisie verwijst mij naar
u toe.
Zoo doende vraag ik aan u de
reden zoo als ik geschreven heb ben ik
al ruim 20 Jaren in de vishandel
en mijn gerookte waar kreeg ik dan
in mijn wijk daar kwamen ze met
de auto uit volendam Monnikedam
en spaarndam in de wijk wat ik
dan nodig had werd dan gegeven
als die leveranciers nu maar eens
een volledig bekennen dat zij ons
zoo geleverd $^{hebben}$ zoo ik u schrijf maar
dat zullen ze wel niet doen daar ze
zoo als verleden Jaar veel meer
geld voor krijgen en dat zal misschien * Schrijver: De brief is geschreven door een Amsterdamse vishandelaar die al ruim 20 jaar in het vak zit. De naam van de afzender staat waarschijnlijk op de volgende pagina (niet zichtbaar).
* Inhoud: De auteur beklaagt zich over het feit dat hij is overgeslagen bij de toewijzing van gerookte aal (paling). Hij is door een "Commissie" doorverwezen naar de geadresseerde. Hij memoreert aan de tijd vóór de strenge regulering, toen leveranciers uit vissersdorpen (Volendam, Monnickendam, Spaarndam) direct aan de wijken in Amsterdam leverden op basis van behoefte.
* Taalgebruik en Spelling: Het handschrift is duidelijk en verzorgd. De spelling is deels verouderd ("zoo", "Jaren") en bevat enkele inconsistenties die typerend zijn voor die periode (zoals "Commisie" naast "Commissie" en "Monnikedam" zonder de tweede 'n').
* Kernpunt: De schrijver suggereert dat leveranciers de oude manier van werken niet willen bevestigen omdat zij nu, onder het huidige systeem (mogelijk via de zwarte markt of aangepaste prijzen), veel meer geld voor hun waar ontvangen. * Tweede Wereldoorlog: De brief dateert uit mei 1942, de periode van de Duitse bezetting in Nederland. De voedselschaarste nam toe en bijna alle producten, inclusief vis, vielen onder een streng distributiestelsel.
* Distributie en Bureaucratie: Om de handel te controleren en de Wehrmacht te bevoorraden, werden centrale commissies ingesteld die bepaalden wie wat mocht ontvangen. Dit leidde tot grote frustratie bij kleine zelfstandigen die hun vertrouwde handelskanalen zagen verdwijnen.
* Zwarte Handel: De opmerking over "veel meer geld krijgen" is een directe verwijzing naar de prijsopdrijving en de handel buiten de officiële kanalen om, die tijdens de oorlogsjaren welig tierde vanwege de tekorten. De vishandel uit de dorpen rond de Zuiderzee was hierbij een cruciale, maar streng gecontroleerde schakel.