Brief op officieel briefpapier. 8 juni 1942. Nederlandsche Visscherijcentrale (NVC), Den Haag. NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE
ADELHEIDSTRAAT 300 'S-GRAVENHAGE

AFD. Verd.
'S-GRAVENHAGE, 8 Juni 1942
Betreffende terugzenden van kisten
Bericht op schrijven van [niet ingevuld]
Bij antwoord vermelden: No. 11096 V/Lan.
Bijlagen [niet ingevuld] stuks, t.w. : [niet ingevuld]

Den Heer Directeur van den Gem.Vischafslag
te
AMSTERDAM.-

Ons bereikte een klacht van de firma
H.W.A.E.Edelenbosch te Enkhuizen, dat de kisten,
waarin zij de paling naar Uw afslag zendt, niet
terug worden gezonden.
Met het oog op het gebrek aan verpakkingsma-
teriaal verzoeken wij U er op te willen toezien,
dat de kisten aan de leveranciers worden teruggezon-
den.

NEDERLANDSCHE VISSCHERIJCENTRALE,
[Handtekening]
Directeur

[Handgeschreven notitie rechtsonder:] ub A/157/11

POSTGIROREKENING 245271 - TELEGRAMADRES: NEDVISCEN - TELEFOON 720080 - INTERCOMM. XX
VOOR AFDEELING DISTRIBUTIE EN VISCHVERVOER TELEFOON 720060, TOESTEL 674, EN 722641
[Logo links]: 23501 - '42 - K 1683 * Kern van het document: De Nederlandsche Visscherijcentrale treedt op als bemiddelaar na een klacht van een palinghandelaar uit Enkhuizen (firma Edelenbosch). De kisten waarin de vis naar de Amsterdamse afslag wordt vervoerd, komen niet retour.
* Schaarste: De brief benadrukt het "gebrek aan verpakkingsmateriaal". In 1942 was er door de oorlogsomstandigheden een groot tekort aan grondstoffen zoals hout. Hergebruik van transportmiddelen was daarom essentieel om de voedselvoorziening en distributie gaande te houden.
* Organisatie: De afzender, de Nederlandsche Visscherijcentrale, was een centraal orgaan dat tijdens de bezettingstijd toezag op de visserijsector, de prijzen en de distributie van visproducten.
* Logistiek: De route Enkhuizen-Amsterdam was een belangrijke as voor de handel in IJsselmeerpaling. De stagnatie in de retourstroom van kisten vormde een direct risico voor de continuïteit van deze leveringen. Dit document stamt uit juni 1942, de periode van de Duitse bezetting van Nederland. In deze fase van de oorlog werd de economie strak gereguleerd en was er sprake van toenemende schaarste aan bijna alle materialen. De overheid en centrale organen zoals de NVC moesten streng toezien op efficiëntie en hergebruik. De vermelding van "K 1683" linksonder op het papier is een zogenaamd K-nummer (Kengetal), een verplichting van de bezetter voor drukwerk om de papiertoewijzing te controleren. De brief illustreert hoe alledaagse logistieke problemen (zoals lege kisten) door de oorlogsschaarste opschaalden naar een formeel administratief niveau.