Onderdeel van een proces-verbaal of getuigenverklaring. Onbekend, vermoedelijk tussen 1940 en 1947 (gezien de spelling en context van distributie). (II)

genomen, die aan J. Schilder was toegewezen, antwoordde hij :
" Ja, ik heb gisteren een kwak Zeevisch overgenomen van
Schilder. "
G. van der Putten wees er toen op attent dat zulks
niet was toegestaan, dus niet in orde was, waarop deze
vervolgde :
" Waarom is dat niet in orde? Het is bij het toewijzen
van Zeevisch zoo dat die gene die het kunnen gebruiken
de deze Zeevisch niet krijgen en de marktkramen die
ze niet krijgt dan krijgt de deze visch
Ik moet toch ook leven, ik kan niet bestaan van 30 #
puntjes, daar kan ik mijn winkel niet van laten draaien.
Ik stond gelijk met Vis bij de uitdeeling van Zeevisch
toen hem een partij visch werd toegewezen, hij knikte toen
vragenderwijs naar mij, of ik het wilde hebben, waarop
ik terug knikte, Ja.
Later kwam hij bij me en zei -- Daar ligt mijn visch
als je het hebben wilt, betaal dan het briefje maar.
Ik heb toen het briefje opgenomen, betaald, en de visch
meegenomen, " bedoeld briefje gaat als bijlage No. 1
bij dit rapport. ( was aanwezig bij G. van der Putten )
Te ongeveer 11 uur en 45 minuten bevond ik mij
in het perceel Aalsmeerweg 53, gelegen binnen de
gemeente Amsterdam, alwaar is gevestigd de
vischhandel van J. Schilder ( Vis )
Alhier sprak ik, na mij te hebben bekend gemaakt,
met een mij onbekende persoon, die zich, desgevraagd,
bekendmaakte als
Schilder Jan ( bijgenaamd Jan Vis ) * Inhoud: Het document betreft een onderzoek naar de onrechtmatige handel in zeevis. Een handelaar verklaart dat hij een partij vis heeft overgenomen van J. Schilder omdat zijn eigen toewijzing ("30 # puntjes", waarbij # waarschijnlijk voor 'aantal' of een gewichtsmaat staat en 'puntjes' voor distributie-eenheden) te klein was om zijn winkel rendabel te houden.
* Taalgebruik: De tekst hanteert de oude spelling (vóór 1947), zichtbaar in woorden als Zeevisch en vischhandel. De spreker gebruikt informele termen zoals "een kwak Zeevisch" (een flinke hoeveelheid) en de uitdrukking "de winkel laten draaien".
* Juridische context: De vermelding "bedoeld briefje gaat als bijlage No. 1 bij dit rapport" wijst erop dat het hier om een bewijsstuk in een strafrechtelijk of economisch onderzoek gaat. De ambtenaar G. van der Putten fungeert hier als verbalisant. Tijdens de Tweede Wereldoorlog en de eerste jaren van de wederopbouw was voedsel in Nederland schaars en 'op de bon'. De handel in vis werd streng gecontroleerd door de overheid om zwarte handel te voorkomen. Handelaren kregen specifieke quota toegewezen. Het onderling overdragen van deze toewijzingen zonder officiële toestemming was een economisch delict. De vishandel van de familie Schilder aan de Aalsmeerweg 53 in Amsterdam was een lokaal bekende zaak; dit document illustreert de dagelijkse spanning tussen de strikte distributieregels en de noodzaak voor kleine ondernemers om voldoende voorraad te bemachtigen. J. Schilder (bijgenaamd Jan Vis) G. van der Putten (ambtenaar/controleur). Gemeente Amsterdam