Doorslag van een officiële brief (ambtelijke correspondentie). 1 juni 1939 (verzonden op 2 juni 1939). De Directeur (vermoedelijk van een Amsterdamse gemeentelijke dienst, zoals de Marktwezen of de Politie). VP/HG.

72/51/2 M.

[Handgeschreven potlood: Verzonden 2/6] [Handgeschreven namen/parafen: m. Müller, m. de Laer]

1 Juni 1939.

den Heer L.Dingsdag,
Blasiusstraat 120 I,
Amsterdam-Oost.
Wijk 11.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 29 Mei jl. bericht ik U, dat mijnerzijds geen bezwaar bestaat, indien U de vernieuwing Uwer ventvergunning nog eenigen tijd uitstelt. U dient er echter rekening mede te houden, dat U niet moogt venten, zoolang de vernieuwing niet heeft plaats gehad.

De Directeur, * Onderwerp: Het uitstellen van de verlenging van een "ventvergunning" (een vergunning om goederen op straat te verkopen).
* Inhoud: De directeur gaat akkoord met het verzoek van de heer Dingsdag om de vernieuwing van de vergunning even uit te stellen. Er wordt echter een strikte voorwaarde gesteld: zolang de vergunning niet officieel vernieuwd is, mag er niet gewerkt worden ("niet moogt venten").
* Taalgebruik: Formeel, ambtelijk Nederlands met de destijds gebruikelijke spelling (bijv. "eenigen", "zoolang", "moogt").
* Contextuele aanwijzingen: De vermelding van "Wijk 11" en de "Blasiusstraat" plaatst de ontvanger in Amsterdam-Oost. De afkorting "VP/HG" verwijst waarschijnlijk naar de initialen van de opsteller en de typist(e). Dit document stamt uit juni 1939, minder dan een jaar voor de Duitse inval in Nederland. De Blasiusstraat in Amsterdam-Oost was een straat waar op dat moment veel Joodse gezinnen woonden. De achternaam "Dingsdag" is een bekende Joodse naam in Amsterdam; veel leden van deze familie waren werkzaam in de ambulante handel (marktkooplieden en venters).

In de economisch moeilijke jaren '30 was een ventvergunning essentieel om legaal in het levensonderhoud te kunnen voorzien. De bureaucratische toon van de brief laat zien dat, ondanks de naderende oorlogsdreiging en de economische malaise, de gemeentelijke regels strikt werden gehandhaafd: zonder geldige papieren mocht er niet gehandeld worden. Documenten als deze zijn vaak terug te vinden in stadsarchieven (zoals het Marktwezen-archief) en geven een inkijkje in het dagelijks leven en de sociaal-economische positie van Amsterdamse burgers vlak voor de Tweede Wereldoorlog.