Ambtelijk rapport of briefwisseling betreffende marktvergunningen. 2)
de Jan Evertsenstraat bij besluit
van B. en W. d.d. 7 Dec. 1934
(no. 734 h.M.) is aangewezen tot
tijdelijke hulpmarkt des Zaterdags,
uitsluitende
voor den verkoop van levensmiddelen
en bloemen. Adressante verlangt
thans in de Jan Evertsenstraat te
geraken tot de vestiging van een
algemeene dagmarkt; zoodat daar
dus dagelijks alle artikelen kunnen
worden verkocht.
In mijn rapport no. 76/4 M d.d.
18 Januari jl. berichtte ik U omtrent
de mogelijkheid, om in de Jan Evertsen-
straat, alleen voor den Zaterdag, een
algemeene markt te vestigen. Ik
deelde U toen mede, dat ik deze
mogelijkheid met de vertegenwoordigers
der organisaties van marktkooplieden
en venters (waarbij adressante, die nog
niet is erkend, niet aanwezig was) heb
besproken. De grootst mogelijke meerder- De tekst is een ambtelijk verslag over de uitbreiding van de marktactiviteiten in de Jan Evertsenstraat in Amsterdam. Sinds december 1934 was daar een tijdelijke hulpmarkt op zaterdagen toegestaan, strikt beperkt tot levensmiddelen en bloemen.

Een vrouwelijke verzoekster ("adressante") heeft echter een verzoek ingediend om hier een "algemeene dagmarkt" van te maken, waar dagelijks alle soorten goederen verkocht mogen worden. De schrijver van het document herinnert de lezer (waarschijnlijk het college van B&W) aan een eerder advies waarin werd voorgesteld om de markt weliswaar "algemeen" te maken (dus meer dan alleen voedsel), maar dit te beperken tot de zaterdag. Er wordt expliciet vermeld dat de verzoekster niet bij het overleg met officiële marktorganisaties was, omdat zij/haar organisatie nog niet officieel erkend is. Dit document stamt uit het midden van de jaren '30, een periode waarin Amsterdam-West (de omgeving van de Jan Evertsenstraat) volop in ontwikkeling was. De uitbreiding van markten was in die tijd een punt van discussie tussen de gemeente, gevestigde winkeliers en de marktkooplieden.

De term "hulpmarkt" duidt vaak op een markt die werd ingesteld om de lokale bevolking in nieuwe wijken te voorzien van noodzakelijke levensmiddelen voordat er voldoende winkels waren. Het conflict tussen de wens van "adressante" (dagelijks alle artikelen) en het ambtelijk voorstel (alleen op zaterdag algemeen) toont de zorgvuldige regulering van de openbare handel in deze periode aan. De nadruk op "niet erkende" organisaties wijst op de toenmalige strikte ordening van beroepsgroepen.