Handgeschreven nota of notulen van een vergadering. 1. In 1e verg. principe aanvaardt, dat gewenscht is:
a) centrale slachtplaats en zelfs bewaarplaats -
b). Sub Cie overleg met pluimveehandel.

1. Voorbesprekingen met handel i.v.m.
   belangen v/d C. Markt.
   De handel is voor alle verbeteringen in principe.
   Wel bezwaren tegen centrale slachtpl. en bewaar- en verdeelplaats.
   Maar de handel t.o.v. illegale slachting moet mog. blijven !! 3 x dgs.
   300 venters (straat- en marktkoopm.) beheerschen die handel.

   Als die straathandel niet beteugeld wordt en invoer van geslacht pluimvee niet wordt verboden, zijn maatr. zonder effect en kan ook nooit een markt ontstaan!

   Dus noodig is:
   a) verbod v. invoer van geslacht pluimvee;
   b) bepaling dat ieder die deze waren wil verkoopen, hier ter stede, hetzij een winkel, hetzij een slachtplaats moet hebben. Het document betreft een verslag van voorbesprekingen over de herstructurering van de pluimveehandel, waarschijnlijk in een stedelijke context (verwijzing naar de "C. Markt", mogelijk de Centrale Markt).

De belangrijkste punten zijn:
* Centralisatie: Men wil een centrale slachtplaats en bewaarplaats oprichten om toezicht te houden.
* Weerstand: De gevestigde handel heeft bezwaren tegen deze centralisatie, deels uit angst voor verlies van flexibiliteit ("moet mog. blijven !! 3 x dgs").
* Handhaving: Er wordt gewezen op de grote invloed van circa 300 "venters" (straatverkopers). De schrijver stelt dat zonder een verbod op de invoer van reeds geslacht pluimvee van buiten de stad, de lokale marktregulering en hygiënemaatregelen ("beteugeling van straathandel") geen effect zullen hebben.
* Vestigingseisen: Er wordt gepleit voor een strikte regel: wie pluimvee verkoopt, moet beschikken over een fysieke winkel of een goedgekeurde slachtplaats in de stad. Dit document past in de historische ontwikkeling van stedelijke voedseldistributie en openbare volksgezondheid. In de eerste helft van de 20e eeuw probeerden veel gemeenten de ongecontroleerde "illegale" slacht en straathandel aan banden te leggen door de oprichting van centrale markthallen en abattoirs. Dit diende zowel voor de hygiënische controle (keuring van vlees) als voor de economische ordening van de markt. De strijd tussen de vrije straathandel (de 300 venters) en de gereguleerde markt is hier duidelijk zichtbaar.