Getypte pagina, waarschijnlijk onderdeel van een verslag of notulen. -3-

Het is volgens den heer Samson wel mogelyk om op grond van art. 4 der Hinderwet tot het oprichten van een centrale slachtplaats te komen, maar daarmede is nog geen verplichte keuring bereikt. De Warenwet bepaalt wel, aldus de heer Segaar, dat de ambtenaren kunnen eischen om de waren te toonen. Echter een verplichting om de waren daarvoor naar een centrale plaats te voeren houdt zulks niet in. Men zou de regeering daarvoor moeten verzoeken tot het nemen van een "Wild- en gevogeltebesluit". De verplichte keuring ware door middel van een gemeentelyke verordening, in afwachting van een desbetreffende wyziging der Vleeschkeuringswet, te bevorderen.

De sub-commissie is van meening, dat het gewenscht is, deze aangelegenheid verder in een vergadering van de Commissie in pleno te bespreken. * Onderwerp: De juridische mogelijkheden voor de oprichting van een centrale slachtplaats en de invoering van een verplichte keuring van wild en gevogelte.
* Juridische verwijzingen: De tekst refereert aan de Hinderwet (art. 4), de Warenwet en de Vleeschkeuringswet.
* Sleutelfiguren: De heren Samson en Segaar geven advies of mening over de wetgeving.
* Organisatie: Er wordt gesproken over een 'sub-commissie' die adviseert aan een 'Commissie in pleno'.
* Taalgebruik: Het document is opgesteld in een formele, ambtelijke stijl met gebruik van de destijds gangbare spelling (bijv. "mogelyk", "eischen", "wyziging"). Deze pagina vormt het derde blad van een verslag, vermoedelijk daterend uit de eerste helft van de 20e eeuw (gezien de spelling en de genoemde wetgeving zoals de Vleeschkeuringswet van 1919). De discussie draait om het verbeteren van de volksgezondheid door strenger toezicht op vleeswaren. De commissie onderzoekt hoe men, bij gebrek aan directe nationale wetgeving voor wild en gevogelte op dat moment, via gemeentelijke verordeningen toch een verplichte keuring kan afdwingen bij een centrale slachtplaats.