Getypte pagina uit een ambtelijk advies of rapport (genummerd als pagina -3-). -3-

doordien tevens de pluimveeslachterij ingevolge artikel 4 sub 3e
der Hinderwet zal worden gecentraliseerd (zie boven).

Ad III. Indien het vorenstaande door het Gemeentebe-
stuur en door de Kroon aanvaardbaar wordt geacht, zal het noodig
zijn, in aansluiting daarop, nadere voorschriften te stellen,
betreffende den invoer en het voorhanden/van ongeslacht pluimvee [marge: / hebben]
in een verordening ex artikel 168 der Gemeentewet. Hiertoe kan
wellicht de Algemeene Politie Verordening worden aangevuld.

Het staat naar de meening van de sub-commissie geens-
zins vast, dat een geheel van regelen zooals hierboven in het kort
werd aangeduid, rechtsgeldigheid kan verkrijgen. Met name is niet
bekend, of de Kroon aan den Gemeenteraad toestemming zal ver-
leenen zooals ad II werd besproken; in dit verband wordt herinnerd
aan het ontwerp Wijziging Vleeschkeuringswet, dat eventueel deze
geheele materie aan de Warenwet zal onttrekken.

Teneinde veel, misschien overbodigen arbeid te voor-
komen, geeft de sub-commissie in overweging, dat de Commissie aan
het Gemeentebestuur zal adviseeren om zich met een gemotiveerd
verzoek tot de Kroon te wenden, teneinde te vernemen of deze
bereid zal zijn om een toestemming als bovenbedoeld ex artikel 15
lid 3 der Warenwet 1919 (S.581) aan den Gemeenteraad van Amsterdam
te verleenen. Hierbij wordt uitgegaan van de vooronderstelling,
dat de Gemeenteraad zich met het principe van centrale slachterij
en centrale keuring kan vereenigen. Indien ook de Kroon te kennen
zou geven, dat bij Haar speciaal tegen den naderen eisch van het
keuringsmerk geen bezwaar zou bestaan, ware der Commissie op te
dragen haar voorstellen nader uit te werken. Het document betreft een juridisch-bestuurlijke verkenning naar de mogelijkheden om de slacht en keuring van pluimvee in de gemeente Amsterdam te centraliseren.

De kernpunten zijn:
1. Wettelijke basis: Er wordt verwezen naar diverse wetten: de Hinderwet (milieu/overlast), de Gemeentewet (lokale verordeningen) en de Warenwet 1919 (voedselveiligheid).
2. Bestuurlijke onzekerheid: De subcommissie uit twijfels over de rechtsgeldigheid van de voorgestelde regels. Er is onduidelijkheid of de rijksoverheid ("de Kroon") toestemming zal geven voor deze lokale inbreuk op de handelsvrijheid.
3. Strategisch advies: Om verspilling van tijd en moeite te voorkomen, adviseert de subcommissie om eerst informeel of via een gemotiveerd verzoek te sonderen bij de Kroon of het principe van centrale slacht en een verplicht keuringsmerk wel kans van slagen heeft.
4. Marginale correctie: De toevoeging "/ hebben" in de kantlijn dient ter aanvulling van de zin "het voorhanden/van ongeslacht pluimvee", wat moet worden gelezen als "het voorhanden hebben van ongeslacht pluimvee". Dit document past in een bredere historische ontwikkeling in het begin van de 20e eeuw, waarbij grote steden (zoals Amsterdam) probeerden de volksgezondheid te verbeteren door de voedselketen strikter te reguleren. Voorheen vond de slacht van pluimvee vaak kleinschalig en ongecontroleerd plaats. De overgang naar centrale slachthuizen en verplichte keuringen stuitte vaak op juridische complexiteit, omdat dit raakte aan de autonomie van gemeenten versus de nationale wetgeving (de Warenwet en de opkomende Vleeskeuringswet). Het document illustreert de zorgvuldige, bijna aarzelende wijze waarop dergelijke ingrijpende maatregelen juridisch werden voorbereid.