Brief/Aanschrijving (slotgedeelte van een officieel schrijven). Ir. E. de Kruyff, Hoofd van het Gemeentelijk Materialenbureau. [Het document begint midden in een zin]

...den stopgezet, verzoekt het Rijksbureau reeds nu te willen nagaan
door welke andere producten de petroleum eventueel zou kunnen worden
vervangen. Gaarne ontvang ik en wel vóór 20 Augustus a.s. bericht
over de mogelijkheid van verdere bezuiniging door deze vervanging te
verkrijgen.
TG.

                            Het Hoofd van het Gemeentelijk Materialenbureau,
                                        [Handtekening: EdeKruyff]
                                            (Ir. E. de Kruyff.)

[Opmerking: De tekst die in spiegelbeeld zichtbaar is op de achtergrond bevat termen als "GEMEENTEBESTUUR VAN AMSTERDAM", "MATERIALENBUREAU", "petroleum voorraad", "distributie" en "maandelijksch". Dit betreft de voorzijde van het blad of een doorslag van een ander document.] Dit documentfragment is een formele opdracht of verzoek vanuit het Amsterdams Gemeentelijk Materialenbureau. De kern van de tekst is de zoektocht naar substituten voor petroleum. Er wordt expliciet gevraagd om te onderzoeken door welke producten petroleum vervangen kan worden om zo een "verdere bezuiniging" te bewerkstelligen.

De tekst getuigt van een zekere spoed, gezien de harde deadline van 20 augustus. De ondertekenaar, Ir. E. de Kruyff, was een bekende functionaris binnen de Amsterdamse gemeentelijke hiërarchie die belast was met de inkoop en distributie van schaarse materialen. De afkorting "TG." linksonder de hoofdtekst is vermoedelijk een paraaf van een secretarie-medewerker of een dossierkenmerk. Hoewel een jaartal ontbreekt, wijzen alle terminologische aanwijzingen ("Rijksbureau", "petroleum", "bezuiniging", "vervangen") op de periode van de Tweede Wereldoorlog (1940-1945) in Nederland.

Tijdens de Duitse bezetting ontstond al snel een groot tekort aan brandstoffen en grondstoffen. De bezetter stelde "Rijksbureaus" in (zoals het Rijksbureau voor Aardolieproducten) om de distributie en het verbruik van schaarse goederen strak te reguleren via het distributiestelsel. Gemeenten moesten nauw samenwerken met deze bureaus.

Petroleum was essentieel voor zowel verlichting als koken, maar de voorraden werden door de bezetter geconfisqueerd voor de eigen oorlogsmachinerie. Dit dwong lokale overheden zoals het Materialenbureau Amsterdam om naar alternatieve energiebronnen of besparingsmethoden te zoeken om de stad draaiende te houden. De toon van het document is typerend voor de bureaucratische afwikkeling van de schaarste-economie tijdens de oorlogsjaren. E. de Kruyff Rijksbureau