Getypte brief (doorslag op dun papier). 30 oktober 1940. De Directeur (van een niet nader genoemde overheidsdienst of bureau). De Directie van de Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale, 's-Gravenhage. [Rechtsboven handgeschreven:] A. Müller [?]

[Rechtsboven getypt:]
VP/HG.

de Directie van de Nederlandsche
Groenten- en Fruitcentrale,
Laan Copes van Cattenburgh 62,
's-Gravenhage.

10/44/1 M. 1 30 October 1940.

In bijlage dezes heb ik de eer U een nota te doen toekomen
wegens door mijn dienst gemaakte onkosten voor vervaardiging van een
stencil in ± 10.000 exemplaren voor vervoersbewijzen voor appelen.
In overleg met ambtenaren van Uw Centrale zijn de bedoelde vervoers-
bewijzen voorloopig door mijn dienst gemaakt, omdat de Uwerzijds te
verstrekken bonboeken nog niet gereed zijn.

De Directeur, Deze brief is een formeel zakelijk schrijven, opgesteld kort na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. De tekst getuigt van een ambtelijke, beleefde stijl ("heb ik de eer U een nota te doen toekomen"). Het document is een doorslag, wat gebruikelijk was voor het archiveren van uitgaande correspondentie.

De kern van de brief is een declaratie voor gemaakte onkosten. Opvallend is de schaal (circa 10.000 exemplaren) en de methode (stencil), wat wijst op een noodoplossing voor een omvangrijk logistiek probleem. De noodzaak voor deze stencils ontstond doordat de officiële "bonboeken" nog niet beschikbaar waren, wat duidt op opstartproblemen in de bureaucratische systemen van de voedseldistributie in die tijd. In oktober 1940 bevond Nederland zich in de eerste fase van de bezetting. De voedselvoorziening en distributie werden strakker gereguleerd om schaarste te beheersen en de export naar Duitsland te faciliteren. De "Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale" speelde hierin een centrale rol; dergelijke "Centrales" werden onder de vlag van het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening ingezet om de productie en distributie van specifieke sectoren te controleren.

Het gebruik van vervoersbewijzen voor appelen toont aan dat zelfs binnenlandse transporten van landbouwproducten aan strenge controles onderhevig waren. De vermelding van "bonboeken" verwijst naar het distributiesysteem dat in de oorlogsjaren de norm zou worden voor vrijwel alle levensmiddelen. Het feit dat deze op dat moment nog "niet gereed" waren, illustreert de improvisatie die nodig was om de voedselketen in de herfst van 1940 draaiende te houden.