Brief (verzoekschrift/persoonlijk schrijven). U antwoorde mij dat ik nu met U in in conflict
was geraakt. Toen ik weder op straat stond begreep
ik pas wat ik gedaan had en heb mij direct weer
tot U gericht om mijn excuus aan te bieden,
hetgeen U beloonde door mij alles te vergeven en te vergeten,
aangezien U het flink vond dat ik een fout trachtte te
herstellen. U heeft daarna een onderhoud mijn vader
gehad waarvan ik alleen heb vernomen dat U hem
gezegd had dat op mijn werk niets aan te merken was.
En dat U de zaak vergeten en vergeven had. Helaas 14
dagen later kreeg ik eervol ontslag. Ik liet mij direct
weer bij de Arbeidsbeurs inschrijven, doch kreeg de boodschap
dat ik niet in aanmerking kwam voor een Gem: betrekking
aangezien mijn rapport ongunstig luidde. Dadelijk wende
ik mij weder tot U en U zeide mij dat dit niet mogelijk
was en dat U er over zou telefoneeren. Bij navraag bij de
Arbeidsbeurs en deelde ^men mij mede nog niets te hebben gehoord.
Ruim 8 ½ jaar reeds ben ik nu door dit geval gestraft, want
mijn herhaalde solicitaties stranden steeds op het rapport
"Ongunstig" Nadat ik 2 februari l.l. weder het ongunstig
hoorde noemen op arbeidsbeurs heb ik den Heer Hendriksen
gevraagd hoe te moeten handelen. Deze Heer heeft mij
naar U verwezen aangezien U alleen, mij kon helpen,
(Ik ben) door dit rapport ongedaan te maken terwijl deze
Heer mij er tevens op wees dat U mij wellicht weder aan
een betrekking zoudt kunnen helpen. Ik ben nu 25 jaar,
ik ben gehuwd en heb een kind, en dan eenige jaren
zonder werk te zijn U begrijpt wat dit zeggen wil.
Het drukt mij zwaar te weten dan een fout van mij
16 jarige jongen dit leed nu brengt over mijn gezin. * Inhoud: De schrijver herinnert de geadresseerde aan een incident uit het verleden. Hoewel hem destijds vergeving was toegezegd en hij "eervol ontslag" kreeg, bleef er een "ongunstig rapport" in zijn dossier bij de Arbeidsbeurs staan. Dit rapport achtervolgt hem al ruim acht jaar en verhindert hem om een gemeentelijke aanstelling (Gem: betrekking) te krijgen.
* Schrijfstijl: De brief is geschreven in een beleefde, maar dringende toon. Er is sprake van een zekere wanhoop, aangezien de schrijver nu de verantwoordelijkheid heeft over een gezin en al jarenlang werkloos is door een fout die hij als tiener beging.
* Opvallende details:
* De herhaling van "in in" in de eerste regel (een verschrijving).
* De toevoeging van het woord "men" boven de zeventiende regel.
* De tekst tussen haakjes in regel 24 ("Ik ben") lijkt een grammaticale fout of een hapering in de gedachte van de schrijver (mogelijk bedoelde hij "nl." of "namelijk", of is het een overblijfsel van een zin die hij wilde beginnen met "Ik ben [geholpen]").
* Het contrast tussen de mondelinge toezegging ("vergeten en vergeven") en de administratieve werkelijkheid (het blijvende negatieve rapport). De brief schetst een indringend beeld van de arbeidsmarkt in de vroege 20e eeuw. De "Arbeidsbeurs" was destijds de instantie die bemiddelde bij werk. Een negatief rapport of een slechte referentie in het dossier kon iemand effectief uitsluiten van overheidsfuncties of andere stabiele betrekkingen. De schrijver benadrukt zijn persoonlijke groei (van 16-jarige jongen naar 25-jarige huisvader) in een poging om morele clementie te verkrijgen voor een bureaucratische blokkade. Het document illustreert hoe een jeugdzonde verstrekkende gevolgen kon hebben voor iemands sociaaleconomische positie in een tijd zonder uitgebreid sociaal vangnet.