Ambtelijk schrijven / Adviesnota. 16 april 1940. No 33/46/1 m 10/40 13/4

Den Heer Inspecteur
vh. Marktwezen
Alhier

Mej. Roozendaal maakte slecht gebruik
van de haar toegewezen marktplaats, zij is dan
ook gewaarschuwd haar plaats beter te bezetten.
Dat zij geen handel kan krijgen, lijkt
mij niet juist.
Voor de goede orde op de markt behoort
zij nu geregeld gebruik van haar plaats te
maken. Ik adviseer U dan ook, het ge-
vraagde uitstel niet te verleenen.

16-4-1940.

[Handtekening, vermoedelijk Hennevelt] Dit document is een intern ambtelijk advies gericht aan de Inspecteur van het Marktwezen in een niet nader genoemde gemeente (aangeduid met "Alhier"). De opsteller van de nota rapporteert over een zekere Mejuffrouw Roozendaal, die een marktplaats toegewezen heeft gekregen maar deze onvoldoende benut ("slecht gebruik").

Uit de tekst blijkt dat zij reeds een waarschuwing heeft ontvangen om haar plek vaker of vollediger te bezetten. Roozendaal heeft blijkbaar om uitstel gevraagd (waarschijnlijk van betaling of van de verplichting de plek in te nemen), met als argument dat er geen handel voor haar is. De schrijver van de nota trekt dit argument in twijfel en adviseert strikt: in het belang van de orde op de markt moet zij haar plek gewoon gebruiken, en haar verzoek om uitstel moet worden afgewezen. De onderstreping van het woord "niet" benadrukt de stelligheid van dit advies. De datum van het document, 16 april 1940, is historisch saillant. Het is minder dan een maand voor de Duitse inval in Nederland (10 mei 1940). Hoewel de oorlogsdreiging groot was, ging het dagelijks leven en de lokale bureaucratie—zoals de regulering van marktplaatsen—op dat moment nog op de gebruikelijke voet verder.

Dergelijke documenten geven inzicht in de strikte handhaving van gemeentelijke verordeningen in die tijd. Marktplaatsen waren schaars en gereguleerd; een ongebruikte plek werd gezien als een verstoring van de "goede orde" en een inefficiënt gebruik van publieke ruimte en potentiële inkomsten voor de gemeente. Het gebruik van de aanspreekvorm "Mej." (Mejuffrouw) duidt erop dat het hier om een ongehuwde vrouw gaat die probeerde in haar eigen onderhoud te voorzien als marktkoopvrouw.