Doorslag van een officiële brief. 11 september 1940. De Directeur (vermoedelijk van de Gemeentelijke Marktdienst Amsterdam). [Handgeschreven, middenboven:] Verzonden w/g
[Handgeschreven, rechtsboven:] W. de Boer

VP/HG.

den Heer J.v.Andel,
Ruysdaelkade 167 I,
Amsterdam-Zuid.

Wijk 17.

33/75/2 M. 11 September 1940.

Naar aanleiding van Uw briefkaart d.d. 2 dezer bericht ik U, dat voldoende gerookte visch verkrijgbaar is, weshalve aan Uw verzoek niet kan worden voldaan. Indien U voortaan Uw plaats op de markt Westerstraat niet regelmatig bezet, zal deze plaats worden ingetrokken, overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van het Reglement op de Markten.

De Directeur, Deze brief is een formeel antwoord van de directie van de marktdienst aan een individuele markthandelaar, de heer J.v. Andel. Uit de tekst valt op te maken dat de handelaar een verzoek had ingediend (mogelijk om zijn afwezigheid op de markt te rechtvaardigen door een gebrek aan handelswaar). De directeur wijst dit verzoek resoluut af met de mededeling dat er "voldoende gerookte visch verkrijgbaar is".

De brief bevat een duidelijke waarschuwing: als de handelaar zijn standplaats op de Westerstraat-markt in de Amsterdamse Jordaan niet regelmatig inneemt, zal zijn vergunning worden ingetrokken conform het vigerende marktreglement. De handgeschreven aantekening "Verzonden w/g" (was getekend) met de naam "W. de Boer" duidt aan dat dit een kopie is van het origineel dat door W. de Boer is ondertekend. Het document dateert van september 1940, enkele maanden na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode begon de schaarste aan goederen toe te nemen en werden distributieregels strenger. De overheid en gemeentelijke instanties probeerden de handel op de markten strak te reguleren om de voedselvoorziening op peil te houden en leegloop van markten te voorkomen.

De Westerstraatmarkt was (en is) een belangrijke markt in Amsterdam. Handelaars die hun plek niet bezetten, liepen het risico hun schaarse vergunning te verliezen aan anderen die wel konden leveren. De strenge toon van de brief past in het tijdsbeeld van toenemende bureaucratische controle tijdens de oorlogsjaren.