Administratieve loonlijst / Opgave van salarissen. October 1939 (verzonden op 3 oktober 1939). Aantekening in handschrift bovenaan:
Verzonden 3/10 - '39

O p g a v e
ingevolge de circulaire van den Wethouder voor de Pensioenen
(No.2311 P.B.) van aan de wachtgelders bij het Marktwezen
over de maand October 1939 te betalen salarissen.

No.8A/126/1 M.1939.

C. Bakker - contrôleur-marktopzichter
Bruto-salaris Kindertoeslag
ƒ 135,41 ƒ 4,33

S. Dijkema - contrôleur
Bruto-salaris Overwerk September
ƒ 135,41 ƒ 4,87

I.F. Fleurbaay - schrijver
Bruto-salaris Overwerk September Kindertoeslag
ƒ 120,-- ƒ 10,80 ƒ 4,33

P. Plakké - contrôleur
Bruto-salaris
ƒ 135,41 * Administratieve structuur: Het document is een formele opgave die de looncomponenten specificeert voor vier individuele ambtenaren die op dat moment 'wachtgeld' ontvingen. Wachtgeld was een uitkering voor ambtenaren van wie de functie was opgeheven, een voorloper van de huidige werkloosheidsregelingen.
* Looncomponenten: Er is een duidelijk onderscheid tussen het basis (bruto) salaris, overwerkvergoedingen uit de voorgaande maand (september) en kindertoeslag.
* Functies: De genoemde personen bekleedden functies binnen het Marktwezen, zoals controleur-marktopzichter, controleur en schrijver (administratief medewerker).
* Bedragen: De salarissen liggen rond de 135 gulden per maand voor de controleurs, wat voor 1939 een standaard inkomen was voor lagere tot middelbare ambtenaren. Dit document stamt uit oktober 1939. Dit is een cruciale periode: de Tweede Wereldoorlog was een maand eerder uitgebroken met de inval in Polen, maar Nederland was op dat moment nog neutraal en in staat van mobilisatie. De ambtelijke molen draaide nog op de normale vooroorlogse wijze.

Het 'Marktwezen' refereert naar de gemeentelijke dienst die toezicht hield op de markten (zoals de Centrale Markthallen in Amsterdam). Dat er sprake is van 'wachtgelders' suggereert een reorganisatie of een inkrimping van het personeelsbestand bij deze dienst vlak voor of tijdens de mobilisatieperiode. De verwijzing naar de "Wethouder voor de Pensioenen" onderstreept de centrale rol van de gemeente in de sociale zekerheid van haar eigen personeel in die tijd.