Getypte officiële verklaring.
Origineel
Getypte officiële verklaring. 6 januari 1939. [Rechtsboven, handgeschreven:]
M. Müller
[Rechtsboven, getypt:]
G.
[Linksboven, getypt:]
10/4/1 M.
[Rechtsboven, getypt:]
6 Januari 1939.
[Midden, getypt:]
Ondergeteekende verklaart hiermede, dat de onderstaande 20 quitanties niet in handen der schuldenaren zyn geweest.
[Rechts, getypt:]
De Directeur,
[Lijst onderaan, getypt, met paarse stempels rechts van elk nummer:]
No.01591
No.01772
No.01836
No.01856
No.01884
No.01922
No.01923
No.02032
No.02040
No.02041
No.02042
No.02043
No.02051
No.02059
No.02061
No.02062
No.02063
No.02064
No.02065
No.02261 Dit document is een formele verklaring van een directeur (gezien de handtekening bovenaan vermoedelijk M. Müller) betreffende de administratieve status van twintig kwitanties. De kern van de verklaring is dat deze betalingsbewijzen nooit bij de schuldenaren terecht zijn gekomen.
In een boekhoudkundige context is dit van belang omdat een kwitantie normaliter dient als bewijs van betaling. Wanneer een kwitantie is uitgeschreven maar niet is overhandigd, betekent dit dat de transactie óf niet is voltooid, óf dat er sprake is van een administratieve correctie (bijvoorbeeld het intrekken van een vordering). De paarse stempels naast de nummers wijzen op een verificatieproces, waarbij elk nummer individueel is gecontroleerd of afgestempeld door een controleur. Het document dateert van vlak voor de Tweede Wereldoorlog. De nauwkeurige lijst van nummers en de expliciete verklaring wijzen op een strikte administratieve discipline binnen de organisatie (mogelijk een nutsbedrijf, verzekeringsmaatschappij of overheidsinstantie).
Dergelijke verklaringen werden vaak opgesteld ten behoeve van accountants of interne auditors om aan te tonen waarom bepaalde genummerde documenten (zoals kwitantieboekjes) niet volledig aansloten in de administratie, of om aan te tonen dat er geen onterechte betalingsbewijzen in omloop waren. De naam "Müller" kan wijzen op een persoon van Duitse afkomst of een internationaal opererend bedrijf, wat in die periode in Nederland niet ongebruikelijk was.
Samenvatting
Dit document is een formele verklaring van een directeur (gezien de handtekening bovenaan vermoedelijk M. Müller) betreffende de administratieve status van twintig kwitanties. De kern van de verklaring is dat deze betalingsbewijzen nooit bij de schuldenaren terecht zijn gekomen.
In een boekhoudkundige context is dit van belang omdat een kwitantie normaliter dient als bewijs van betaling. Wanneer een kwitantie is uitgeschreven maar niet is overhandigd, betekent dit dat de transactie óf niet is voltooid, óf dat er sprake is van een administratieve correctie (bijvoorbeeld het intrekken van een vordering). De paarse stempels naast de nummers wijzen op een verificatieproces, waarbij elk nummer individueel is gecontroleerd of afgestempeld door een controleur.
Historische Context
Het document dateert van vlak voor de Tweede Wereldoorlog. De nauwkeurige lijst van nummers en de expliciete verklaring wijzen op een strikte administratieve discipline binnen de organisatie (mogelijk een nutsbedrijf, verzekeringsmaatschappij of overheidsinstantie).
Dergelijke verklaringen werden vaak opgesteld ten behoeve van accountants of interne auditors om aan te tonen waarom bepaalde genummerde documenten (zoals kwitantieboekjes) niet volledig aansloten in de administratie, of om aan te tonen dat er geen onterechte betalingsbewijzen in omloop waren. De naam "Müller" kan wijzen op een persoon van Duitse afkomst of een internationaal opererend bedrijf, wat in die periode in Nederland niet ongebruikelijk was.