Getypt verslag of briefextract (doorslag). De Directeur (van een ongenoemde instantie, mogelijk het Gemeentelijk Vischerijbureau of een marktwezen-autoriteit). Op myn vraag, of men in Regeeringskringen in Den Haag overweegt een algemeene steunregeling voor den Nederlandschen vischhandel in te voeren, luidde het antwoord ontkennend. Eventueele steun zal plaatselyk geregeld moeten worden.

Wat nu de toestand van den Amsterdamschen vischhandel in het byzonder betreft, deze is overeenkomstig het bovenstaande zeer slecht; vooruitzichten op verbetering zijn voorloopig niet aanwezig. Weliswaar wordt de Amsterdamsche Vischmarkt [handgeschreven in de kantlijn: dagelyks] door vry veel vischkooplieden bezocht, doch deze moeten zich behelpen met de aangevoerde hoeveelheden binnenvisch. Deze is uiteraard duur, zeker te duur voor den venter, die gewoon was met bokking, garnalen en goedkoope Noordzeevisch zijn brood te verdienen. Terwijl het aantal winkeliers, marktkooplieden en standplaatshouders, dat gewend was om de Amsterdamsche Vischmarkt te bezoeken voor den aankoop van de betere en duurdere soorten visch dus dagelyks nog vry normaal blijft, is het aantal venters aan deze markt tot ongeveer de helft teruggeloopen. Voor de standplaatshouders en venters, die speciaal haring verkoopen, wordt de toestand over enkele weken nog ongunstiger, namelyk zoodra de laatste voorraden oude haring zijn uitverkocht en geen "nieuwe" haring meer wordt aangevoerd.

De Directeur, * Kernboodschap: De centrale overheid weigert een landelijke steunregeling voor de vissector, waardoor lokale oplossingen noodzakelijk zijn. De handel in Amsterdam lijdt onder een gebrek aan betaalbare zeevis.
* Sociaal-economische impact: Er ontstaat een tweedeling op de markt. De grotere winkeliers die duurdere vis verkopen (waarschijnlijk binnenvisserij uit het IJsselmeer of luxe vangst) kunnen nog enigszins functioneren. De 'venters' — kleine zelfstandigen die met handkarren goedkope vis zoals haring en bokking aan de man brachten — worden brodeloos omdat de inkoopprijzen te hoog zijn en de aanvoer van zeevis (Noordzeevis) is gestokt.
* Opvallende details: De spelling met 'y' (plaatselyk, dagelyks) en 'visch' is kenmerkend voor de eerste helft van de 20e eeuw. De handgeschreven correctie "dagelyks" in de linkermarge vervangt het doorgehaalde "nog" in de getypte zin: "Weliswaar wordt de Amsterdamsche Vischmarkt [...] door vry veel vischkooplieden bezocht". Dit document dateert zeer waarschijnlijk uit de beginjaren van de Duitse bezetting (1940-1942). Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de visserij op de Noordzee nagenoeg onmogelijk door mijnenvelden, militaire beperkingen en de inbeslagname van vissersschepen door de Kriegsmarine. Dit leidde tot een enorme schaarste aan zeevis. De "nieuwe haring" waar de tekst over rept, kon niet meer gevangen worden, waardoor men afhankelijk werd van restvoorraden en de duurdere binnenvisserij. De tekst illustreert de bureaucratische kou van de tijd: Den Haag bood geen soelaas, waardoor de stad Amsterdam zelf moest toezien hoe een hele beroepsgroep (de venters) in de armoede gleed.