Doorslag (carbonkopie) van een getypte ambtelijke brief of rapportage. De Directeur (van waarschijnlijk de Amsterdamse Vismarkt of een gerelateerde gemeentelijke dienst). Op myn vraag, of men in Regeeringskringen in Den Haag overweegt een algemeene steunregeling voor den Nederlandschen vischhandel in te voeren, luidde het antwoord ontkennend. Eventueele steun zal plaatselyk geregeld moeten worden.

[Handgeschreven paraaf]

Wat nu de toestand van den Amsterdanschen vischhandel in het byzonder betreft, deze is overeenkomstig het bovenstaande zeer slecht; vooruitzichten op verbetering zyn voorloopig niet aanwezig. Weliswaar wordt de Amsterdamsche Vischmarkt nog/door vry veel vischkooplieden bezocht, doch deze moeten zich behelpen met de aangevoerde hoeveelheden binnenvisch. Deze is uiteraard duur, zeker te duur voor den venter, die gewoon was met bokking, garnalen en goedkoope Noordzeevisch zyn brood te verdienen. Terwijl het aantal winkeliers, marktkooplieden en standplaatshouders, dat gewend was om de Amsterdansche Vischmarkt te bezoeken voor den aankoop van de betere en duurdere soorten visch dus dagelyks nog vry normaal blyft, is het aantal venters aan deze markt tot ongeveer de helft teruggeloopen. Voor de standplaatshouders en venters, die speciaal haring verkoopen, wordt de toestand over enkele weken nog ongunstiger, namelyk zoodra de laatste voorraden oude haring zyn uitverkocht en geen "nieuwe" haring meer wordt aangevoerd.

De Directeur, * Kernboodschap: De rijksoverheid in Den Haag weigert een landelijke steunregeling voor de vishandel. Lokale overheden (zoals Amsterdam) moeten zelf voor oplossingen zorgen.
* Sociaal-economische impact: De tekst maakt een scherp onderscheid tussen de handelaren in het 'duurdere segment' (winkeliers), die nog enigszins kunnen functioneren, en de 'venters' (straatverkopers). De venters, die afhankelijk zijn van goedkope vis voor de minder draagkrachtige bevolking, worden het hardst getroffen. Hun aantal is reeds gehalveerd.
* Schaarste: Er is een gebrek aan goedkope Noordzeevis. Men moet uitwijken naar 'binnenvisch' (zoetwatervis), die echter te duur is voor de gewone handel. De dreigende uitputting van de haringvoorraad wordt als een kritiek punt gemarkeerd. Hoewel een exacte datum ontbreekt, wijzen de spelling en de beschreven problematiek (geen aanvoer van Noordzeevis, uitblijven van "nieuwe haring") zeer sterk op de periode van de Tweede Wereldoorlog (vermoedelijk 1940 of 1941). Tijdens de bezetting werd de visserij op de Noordzee nagenoeg onmogelijk door mijnengevaar en vorderingen van schepen door de Duitse bezetter. Dit leidde tot enorme schaarste en bittere armoede onder de straatverkopers die afhankelijk waren van de aanvoer uit IJmuiden en Scheveningen. Het document illustreert de bureaucratische spanning tussen het landelijke beleid en de lokale nood.