Ambtsbrief / Afschrift van een advies 16 januari 1941 H.C. King, Bedrijfseconomisch Adviseur bij het Bureau voor Organisatie en Efficiendy, Amsterdam De Burgemeester van Amsterdam No.46A/32/5 M.1940 AFSCHRIFT. [Handgeschreven:] M. de Haan t.h.
No.941 L.M.1940. [Handgeschreven:] 255 (onderstreept)
BUREAU VOOR ORGANISATIE
EN EFFICIENDY.
No.1305 Fin.1940 Dossier 820.2. Amsterdam, 16 Jan.1941.
Onderwerp: Vernieuwing bank
Vischhal.
Aan den Heer Burgemeester.

In de Vischhal is een z.g. tribune voor de veilingbezoekers gemaakt van houten banken. Enkele van deze banken verkeeren in slechten staat en wanneer de Vischmarkt een normaal verloop had, zouden deze banken zeer zeker moeten worden vernieuwd. Waar bijna geen vischaanvoer plaats heeft, kunnen de minst goede banken verwijderd en de andere bij elkaar gevoegd worden, zoodat het veilingpubliek daarvan gebruik kan maken. In overleg met den Directeur adviseer ik dus deze aangelegenheid aan te houden tot de Vischmarkt weer in haar oorspronkelijken omvang wordt gehouden.

w.g. H.C. King,
Bedrijfseconomisch Adviseur.

Kennisgenomen:
De Directeur van het Marktwezen,
w.g. C. F. Sikma
wnd.

[Handgeschreven rechtsonder:]
Gezien
27-1-'41
[onleesbare paraaf, mogelijk De Haan] Het document is een advies van de bedrijfseconomisch adviseur aan de burgemeester betreffende het onderhoud van de inventaris van de visafslag (de Vischhal) in Amsterdam. De kern van het advies is soberheid en uitstel: hoewel de houten banken van de tribune in slechte staat verkeren, wordt geadviseerd ze niet te vernieuwen.

De reden hiervoor is puur pragmatisch: door een gebrek aan visaanvoer wordt de tribune nauwelijks gebruikt. Men stelt voor om de slechtste banken simpelweg te verwijderen en de overgebleven banken samen te voegen. De beslissing over volledige vernieuwing wordt uitgesteld ("aan te houden") tot de markt weer normaliseert. De directeur van het Marktwezen (C.F. Sikma) gaat hiermee akkoord. Dit document dateert van januari 1941, ruim een half jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. De verminderde "vischaanvoer" waarover gesproken wordt, is een direct gevolg van de oorlogssituatie. De visserij op de Noordzee was door de bezetter aan banden gelegd vanwege het gevaar voor zeemijnen, de vrees voor vluchtpogingen naar Engeland ('Engelandvaarders') en de vordering van vissersschepen.

Daarnaast weerspiegelt het document de toenemende schaarste aan materialen (zoals hout voor nieuwe banken) en de noodzaak voor de gemeente Amsterdam om op de kosten te letten. Het taalgebruik is formeel en hanteert de toen gangbare spelling (bijv. "Vischhal", "oorspronkelijken"). De afkorting "wnd." bij de ondertekening door Sikma staat voor "waarnemend".