Getypte brief (afschrift/kopie). 7 augustus 1940. Chef Quartieramt, Museumplein 17, Amsterdam. Centrale Markthallen, Amsterdam (Gemeente Amsterdam). No.98/7/6 M.1940 AFSCHRIFT.

Gemeente Amsterdam.

Quartieramt
Museumplein 17
Amsterdam, 7 Augustus 1940.

Centrale Markthallen,
Amsterdam.

Hierbij zend ik U toe een copie van het biljet No.2357 waar-
bij de (het) U toebehoorende loods v.d. Centrale Markthallen, ten behoeve
van de Duitsche Militaire Overheid in beslag is genomen.
Omtrent de aan U uit te keeren vergoeding zal te zijner tijd
overleg met U worden gepleegd.
Dit biljet moet op den dag, waarop de (het) loods weder te
Uwer beschikking worden (wordt) gesteld, door de desbetreffende Duitsche
instantie worden gedateerd en afgeteekend, ten einde als bewijsstuk voor de
afrekening te kunnen dienen en daarna worden ingezonden bij het Quartieramt,
kamer 20.

Chef Quartieramt,

w.g. onleesbaar. * Taalgebruik: Het document is geschreven in zakelijk, ambtelijk Nederlands met de destijds gangbare spelling (bijv. "Duitsche", "afgeteekend", "Uwer").
* Inhoud: De brief informeert de directie van de Centrale Markthallen over de vordering van een loods door de bezetter. Het document dient als officieel bewijs van inbeslagname. Er wordt een procedure geschetst voor de uiteindelijke teruggave en de financiële afwikkeling (vergoeding), waarbij het genoemde "biljet No. 2357" als cruciaal bewijsstuk fungeert.
* Vorm: Het betreft een 'afschrift', wat betekent dat dit een getypte kopie is van het originele document voor administratieve doeleinden. De ondertekening is gemarkeerd met "w.g." (welgetekend), wat aangeeft dat het origineel handmatig was ondertekend, maar de naam op dit afschrift als onleesbaar is beoordeeld. Dit document stamt uit de vroege fase van de Duitse bezetting van Nederland (slechts drie maanden na de capitulatie in mei 1940). Het Quartieramt was een Duitse instantie die verantwoordelijk was voor de inkwartiering van troepen en het vorderen van gebouwen en infrastructuur voor militair gebruik.

De Centrale Markthallen aan de Jan van Galenstraat in Amsterdam waren essentieel voor de voedselvoorziening van de stad. De vordering van een loods aldaar toont hoe de Duitse bezetter direct grip kreeg op strategische locaties en logistieke knooppunten. De belofte van een "vergoeding" was een standaard procedure bij vorderingen, bedoeld om de schijn van een legale transactie op te houden en medewerking van lokale instanties te bevorderen.