Getypte rapportage of ambtelijke brief (pagina 3 van een groter geheel). 21 juni 1941. -3-

De opslag der koolrapen geschiedde in vaartuigen en wel deels in die waarmee ze waren aangevoerd. Peen, uien en zuurkool werden, onder de noodige voorzorgen tegen bevriezing onder dak bewaard. De overige vat- groenten werden in de open lucht neergelegd.

De opgeslagen hoeveelheden zijn, zooals gebleken is, ruimshoots voldoende geweest om de uit de verkeersstremmingen voortvloeiende bezwaren te compenseeren.

De producten zijn tijdens de bewaring in goede conditie gebleven. Er zijn geenerlei verliezen geleden behoudens het steeds bij bewaring voor- komend gewichtsverlies, dat in dit geval echter nog gering was.

De betreffende maatregel heeft een voor alle daarbij betrokken partijen alleszins bevredigend verloop gehad.

Amsterdam, 21 Juni 1941.

(C.F.Sixma) Dit document is een evaluatie van de voedselvoorzieningsmaatregelen die zijn genomen tijdens de eerste winter van de Duitse bezetting in Nederland. De tekst beschrijft de logistieke afhandeling van groente-opslag:
* Logistiek: Koolrapen werden direct in de schepen (vaartuigen) opgeslagen om extra overslag te voorkomen. Vorstgevoelige producten zoals peen, uien en zuurkool kregen bescherming "onder dak".
* Doel: De voorraden waren bedoeld als buffer voor "verkeersstremmingen". Dit verwijst naar de distributieproblemen die ontstonden door de strenge winter van 1940-1941 en de algemene tekorten aan brandstof en transportmiddelen tijdens de oorlog.
* Resultaat: De rapportage is positief; de voorraden waren toereikend en de kwaliteit bleef behouden, met slechts minimaal gewichtsverlies (door indroging). De winter van 1940-1941 was de tweede van de drie zeer strenge winters tijdens de Tweede Wereldoorlog. Voor de Nederlandse bevolking was de voedselvoorziening een bron van grote zorg. De bezetter en de Nederlandse overheden (zoals het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening in Oorlogstijd) probeerden de distributie strikt te reguleren om tekorten en sociale onrust te voorkomen.

De ondertekenaar, C.F. Sixma, was een prominente ambtenaar bij het Rijksbureau voor de Voedselvoorziening. Hij hield zich specifiek bezig met de distributie en opslag van tuinbouwproducten. Het feit dat dit rapport gedateerd is in juni 1941 wijst op een eindevaluatie van het winterseizoen, vlak voordat de focus verschoof naar de nieuwe oogst en de verdere verscherping van de distributiemaatregelen.