Handgeschreven conceptnotitie of beleidsstuk (mogelijk een ontwerp voor een verordening of rapport).
Origineel
Handgeschreven conceptnotitie of beleidsstuk (mogelijk een ontwerp voor een verordening of rapport). [In de linkermarge:]
L zoveel mogelijk
[In de linkermarge bij punt e:]
L Tevens werd rekening gehouden met de aanwezigheid bij de grossiers op afroep gekochte waren bij de fabrieken [en] in het buitenland [doorgestreept: (Zwitserland)]
[Hoofdtekst:]
3 welke voor de wintervoorraad minder groot belang zou, moet worden aangenomen, dat zij in vrijwel dezelfde mate de distributie zonder meer worden aangewend.
e. Bij de bepaling van de grootte van den voorraad zou uitgegaan worden van den gemiddelden aanvoer van de betreffende artikelen, gedurende de laatste twee jaar, zooals deze uit de marktstatistiek kon worden afgeleid. Daarbij zou tevens [Invoeging L] rekening gehouden worden met de voorraad, welke bij particulieren, grossiers, handelaars en winkeliers aanwezig waren. Met name gold dit voor de vakgroepen, waarvan bekend was dat de winkeliers hiervan in ruime mate waren ingekocht [doorgestreept: of] wel zelf hadden dat deze zelf hadden aangemaakt.
f. [doorgestreept: De aankoop, opslag, verkoop en] aflevering zou niet door de gemeente geschieden, maar door de [doorgestreept: de] vorm van grossiers-combinatie. Deze combinaties zouden [doorgestreept: de financieering] de financiering en de geheele risico der transacties dragen. De voorraad zouden worden geblokkeerd. De Gemeente zou bepalen telken male wanneer en tot welke hoeveelheden de geblokkeerde goederen aan den kleinhandel mochten worden verkocht. Daartegenover zou de Gemeente een vast bedrag [doorgestreept: betalen als vergoeding voor] aan de grossiers-combinatie als vergoeding voor de door deze extra te maken kosten benevens het door haar te dragen risico. Op deze wijze kregen de grossiers volledig belang bij een goede vakkundige behandeling van de producten.
[In de linkermarge onderaan:]
Teneinde door de gemeente zich zeggenschap voorbehoudt t.a.v. de verkoopprijzen. Dit document betreft een beleidsplan voor de regulering van goederenstromen en voorraadvorming (waarschijnlijk voedsel of schaarse grondstoffen). De kernpunten zijn:
- Voorraadberekening (punt e): De omvang van de benodigde voorraad wordt gebaseerd op gemiddelde aanvoercijfers van de afgelopen twee jaar. Er wordt expliciet rekening gehouden met bestaande voorraden bij grossiers en winkeliers om overschotten of tekorten in kaart te brengen.
- Privaat-Publieke Samenwerking (punt f): De fysieke distributie wordt niet door de overheid (gemeente) zelf gedaan, maar uitbesteed aan "grossiers-combinaties". Deze marktpartijen dragen het financiële risico en de operationele kosten.
- Overheidsregie: Hoewel de uitvoering privaat is, behoudt de gemeente de volledige controle. Zij bepaalt wanneer goederen worden vrijgegeven ("geblokkeerde goederen") en houdt via een vaste vergoeding aan de grossiers grip op de uiteindelijke verkoopprijzen voor de consument (zie marginale notitie onderaan). Het taalgebruik ("wintervoorraad", "geblokkeerde goederen", "distributie") en de nadruk op gemeentelijke regie over de handel wijzen sterk op de periode van de Distributiewet in Nederland (mogelijk rond het begin van de Tweede Wereldoorlog of de mobilisatieperiode 1939-1940). In deze tijd probeerde de overheid de schaarste te beheersen door centrale voorraden aan te leggen en de distributieketen strak te reguleren zonder de bestaande handelsstructuren (de grossiers) volledig uit te schakelen. De verwijzing naar "Zwitserland" in de kantlijn (hoewel doorgehaald) duidt op de pogingen om via neutrale landen nog importen binnen te krijgen.