Notulen of verslag van een vergadering (waarschijnlijk pagina 2 van een meerdelig verslag). Niet expliciet op deze pagina, maar de tekst verwijst naar januari 1940 en de huidige situatie in een "voorjaar" tijdens de oorlog. -2-

Winteropslag van kool.

De heer Dijkstra zegt, dat sedert 27 Januari 8% van de voorraden kool bij de boeren moeten worden aangevoerd aan de veilingen. Spreker zegt, dat hij zelf op 28 Januari 3500 kg. kool heeft toegewezen gekregen op de veiling en op 29 Januari 6500 kg. Er komt nu dus voldoende kool op de markt; de regeling schijnt volledig te werken.

De Directeur memoreert, dat er door de ~~~C.C.D.~~~ ^C.C.D.^ momenteel contrôle op de verkoopprijzen van de winkeliers wordt gehouden; spreker vraagt den handel, of de winkelier zich moet overtuigen, dat de grossiersprijs ^niet^ te hoog is gesteld; naar spreker’s meening heeft de winkelier alleen te maken ~~~bij~~~ met den inkoopsprijs, welke hij bij den grossier besteed. De winkelier is echter niet aansprakelijk, voor de hoogte van deze prijzen.

De heer Draaisma zegt, dat hierover door den handel is gesproken met het Bureau Voedselvoorziening in Oorlogstijd in Den Haag. De handel mag de veilingprijs plus de kosten tot aan het pakhuis (dat is ± f 2,- per 100 kg.), inrekening brengen. Spreker zegt, dat er verleden week ~~~inderdaad~~~ inderdaad is gecontrôleerd door den C.C.D. De groothandel verkocht toen nog boven den maximumprijs. Na de bespreking met Den Haag is de handel echter volkomen met den gestelden prijs in overeenstemming.

De Directeur zegt i.v.m. ^een ev.^ ~~~dat de~~~ voorraadvorming van kool voor de maanden Maart en April, dat door den kleinhandel de ^opmerking^ ~~~opbrengst~~~ is gemaakt, dat er dit ~~~jaar~~~ voorjaar geen blikgroenten beschikbaar zal zijn, zoodat men ^ter vervanging hiervan^ ~~~zeker~~~ ^nu verder gericht^ zal moeten ^beperken tot het andere volks-^ ~~~moeten kunnen beschikken; het artikel~~~ kool ^leent^ voedsel, ^zuurkool. Zich hiertoe het beste.^

De heer Dijkstra zegt, dat er in Maart en April op de Centrale Markt nog wordt aangevoerd: kool, koolrapen, wortelen, uien, witlof, spinazie, raapstelen en sla.

De heer Broerse zegt, aan de hand van de statistiek der Centrale Markt, dat in April 1940 op de Centrale Markt is aangevoerd: 4 millioen struik andijvie, 650.000 kg. lof, 200.000 ^stuks^ komkommer, 200.000 kg. bloemkool, 180.000 kg. kool, 160.000 kg. koolrapen, 182.000 bossen raapstelen, 700.000 kg. spinazie, 250.000 kg. uien, 250.000 kg. wortelen. Spreker wijst er in dit verband op, dat in verband met de strenge vorst in 1940 de jonge groente in de maand April nog niet ^in^ voldoende mate werd aangevoerd; zooals uit de vorenstaande cijfers blijkt, is deze groente vervangen door wintergroenten.

De heer Dijkstra zegt, dat de figuur ten aanzien van de kool niet zoo ligt, dat het een artikel betreft, dat in de komende maanden niet meer te krijgen zal zijn; integendeel, deze artikelen zullen dan juist komen. Het is... * Taalgebruik: Het document is opgesteld in zakelijk, ambtelijk Nederlands met de kenmerkende spelling van de vroege 20e eeuw (bijv. "den handel", "zoodat", "contrôle").
* Onderwerp: De kern van het verslag is de regulering en distributie van voedsel, specifiek kool, tijdens de oorlogsjaren. Er is sprake van prijscontrole, verplichte aanvoer naar veilingen en zorgen over tekorten (zoals het gebrek aan blikgroenten).
* Correcties: Het document bevat veel handgeschreven wijzigingen, wat erop wijst dat dit een conceptverslag is dat nog geredigeerd werd voor de definitieve versie. Vooral de passage over zuurkool als "volksvoedsel" is zwaar herzien om de noodzaak van vervangende middelen te benadrukken.
* Sociaal-economisch aspect: Het benadrukt de spanning tussen de groothandel (die boven de maximumprijs verkoopt) en de kleinhandel, en de rol van de Centrale Controle Dienst (C.C.D.) om dit te reguleren. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. Het Bureau Voedselvoorziening in Oorlogstijd (BVVO) was verantwoordelijk voor de voedselvoorziening en distributie in een tijd van toenemende schaarste. De "strenge vorst in 1940" waarnaar verwezen wordt, betreft de extreem koude winter van 1939-1940, die de oogst van vroege voorjaarsgroenten had vernietigd, waardoor men langer afhankelijk bleef van wintervoorraden zoals kool. De discussie weerspiegelt de bureaucratische inspanningen om de voedselzekerheid voor de bevolking te waarborgen en woekerprijzen tegen te gaan.