Doorslag van een getypte brief (pagina 3). 6 mei 1941 (genoteerd als '6 Mei x41'). De Directeur (vermoedelijk van een Amsterdamse gemeentelijke dienst, mogelijk de Dienst der Markten of een gerelateerde instelling). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen (Amsterdam). Bladz. 3
xxxxx 3
20/6/1
Amsterdam.
6 Mei x41
den Heer Wethouder voor de
Levensmiddelen,

Ik acht het bestaan van een behoorlijk contrôleer-
baar prijzenstelsel van zoodanig algemeen belang, dat ik meen
U in overweging te moeten geven te bevorderen, dat de Regee-
ringscommissaris terzake de medewerking verzoekt van den
Directeur Generaal voor de Voedselvoorziening.

Indien in dezen geest zou worden besloten ware
tevens te overwegen te bevorderen, dat de maximumprijzen
regelmatig worden gepubliceerd.

De Directeur, * Onderwerp: Het document betreft een advies over de regulering van voedselprijzen in Amsterdam tijdens de Tweede Wereldoorlog.
* Kernboodschap: De auteur benadrukt de noodzaak van een "behoorlijk contrôleerbaar prijzenstelsel". Hij stelt voor dat de Wethouder de Regeringscommissaris (een functie ingesteld door de bezetter of de Nederlandse overheid onder toezicht) laat samenwerken met de Directeur-Generaal voor de Voedselvoorziening.
* Aanbeveling: Naast het stelsel zelf, adviseert de directeur om de vastgestelde maximumprijzen regelmatig openbaar te maken (te publiceren), vermoedelijk om transparantie te bieden aan het publiek en prijsopdrijving/zwarte handel tegen te gaan.
* Taalgebruik: Formeel, ambtelijk Nederlands met de kenmerkende spelling van die tijd (zoals "zoodanig", "dezen" en "contrôleerbaar"). Dit document stamt uit de beginfase van de Duitse bezetting van Nederland (mei 1941). De voedselvoorziening was in deze periode een kritiek punt van lokaal en nationaal bestuur. De schaarste nam toe, wat leidde tot de invoering van distributiestelsels en strikte prijsbeheersing om de zwarte markt in te dammen.

De "Wethouder voor de Levensmiddelen" in Amsterdam was in deze periode een cruciale functie. De brief toont de bureaucratische inspanningen om grip te krijgen op de economische chaos van de oorlog door middel van centralisatie en publicatie van maximumprijzen. De vermelding van de "Regeringscommissaris" wijst op de verschuivende machtsstructuren waarbij lokale overheden steeds nauwer moesten samenwerken met nationale organen die onder direct toezicht van de bezetter stonden.