20 oktober 1941. Centrale Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening (CDL), Afdeeling: Gemeentemagazijn, Amsterdam. Den Heer Directeur van het Marktwezen, Jan van Galenstraat 14, Amsterdam. [Stempel rechtsboven:] dH/2

Centrale Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening
Van Reigersbergenstraat 2, Amsterdam (West)

Afdeeling:
Gemeentemagazijn.
Verzoeke bij beantwoording het nummer van dezen brief en de Afd. te vermelden

Aan :
den Heer Directeur van het Marktwezen
Jan van Galenstraat 14
A M S T E R D A M - C.

Nr: 11058/216/CDL.
Datum: 20 Oct. 1941.

[Groot paars stempel centraal:] Nº 7/32/1 M.1941 [met handgeschreven toevoeging:] 22/10
[Handgeschreven parafen in rood en blauw rechtsboven de tekst]

Met verwijzing naar Uw bon No. 1847 dd. 2/10'41 en bon No. 1856 dd. 8/10'41, deel ik U mede, dat, ondanks vele gedane pogingen, het ons niet gelukt is, de door U aangevraagde

draadnagels, puntdraad en houtschroeven

zonder toewijzing te betrekken.
Wij zullen thans probeeren, toewijzing van het Rijksbureau voor IJzer en Staal te verkrijgen en verzoeken U, de hierbij ingesloten 2 formulieren op de plaatsen, door een rood kruisje aangeduid, in te vullen en geteekend naar ons adres terug te zenden. In den tekst van het formulier mag niets veranderd worden.
Mocht Uw bedrijf als bedrijfscontingenthouder worden beschouwd, dan gelieve U ons op te geven, onder welken bedrijfscontingentbeheerder U ressorteert.

De Directeur,
[Handtekening in paars/blauwe inkt]

[Handgeschreven aantekeningen in de linkermarge:]
bonnes 1845, 1846, 1847
Koelhuis
bon 1856
(2 pak 3-duim met kop) voor Vischmarkt.

[Onderaan links:] C.D.L. 114 10.000-6-'40
[Onderaan rechts handgeschreven:] 7 Deze brief illustreert de bureaucratische processen en de toenemende schaarste tijdens de Duitse bezetting. De Centrale Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening informeert de Directeur van het Marktwezen dat het niet langer mogelijk is om eenvoudige ijzerwaren zoals spijkers (draadnagels) en prikkeldraad (puntdraad) op de vrije markt aan te schaffen.

Voor deze materialen is nu een officiële "toewijzing" (allocatie) nodig van het Rijksbureau voor IJzer en Staal. De brief dient om de benodigde formulieren voor deze aanvraag te coördineren. De handgeschreven kanttekeningen maken duidelijk waar de materialen specifiek voor nodig waren: onderhoud aan het Koelhuis en de Vischmarkt. In oktober 1941 was de schaarste aan grondstoffen in het bezette Nederland al zeer voelbaar. De bezetter had diverse 'Rijksbureaus' ingesteld die de distributie van schaarse goederen en grondstoffen (zoals metalen, textiel en brandstof) strikt controleerden via een contingentenstelsel.

IJzer en staal waren cruciaal voor de Duitse oorlogsindustrie, waardoor civiele projecten en gemeentelijke diensten grote moeite hadden om zelfs de meest basale onderhoudsmaterialen te verkrijgen. De Centrale Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening speelde een vitale rol in de stad om de voedseldistributie draaiende te houden, maar was daarbij volledig afhankelijk van de grillen van de distributiebureaus.