Handgeschreven concept/notitie voor een reglement of verordening. (N.B. Doorgehaalde tekst is weergegeven met een streep erdoor. Tussenvoegingen zijn geplaatst tussen [ ])

(10.)

~~H~~ Immers de foto’s verouderen met
het gevolg dat de gelijkenis na eenige
jaren niet meer positief kan worden
genoemd. ~~De vaste plaatshouders.~~
Ter einde ook hierin te voorzien, zou-
den de vaste plaatshouders moeten
worden verplicht, om b.v. om de
paar jaar een of meerdere nieuwe
foto’s in te leveren.
~~Ter einde fraude te voorkomen, zal~~
~~den~~ Een koopman [of huurder] die gehuwd
is, ~~zal~~ ook in ~~geval~~ [dat de echtgenoot of echtgenoote]
~~de naam op de vaste~~ nimmer op [de vaste] plaats ~~’s avonds aan-~~
~~getroffen~~ [aanwezig] ~~is, een foto~~ van iedere
[vaste] plaats en [of haar] foto van zijn echtgenoote ~~of echtgenoot(te)~~
moeten inleveren. Bij overlijden ~~van~~
~~den echtgenoot~~ van een van beide
echtelieden, mocht de overlevende
aanspraak op de plaats ~~doen~~
~~zal uit~~ De foto [zal dan] ~~moeten~~ [afgegeven] op
de plaats ~~de~~ wel door de rechthebben-
de worden ingenomen.
~~Ook is gebleken dat~~
~~Het is zelfs de klacht dat een man~~
~~of vrouw die op een of meerdere markten~~
~~een vaste plaats inneemt, de plaats aan~~
~~een ander overdraagt, voorgevende dat hij~~
~~of zij die andere de knecht is (geval Vogel Buitengracht)~~ Het betreft een werkdocument, waarschijnlijk een kladversie van een ambtelijke verordening of een schrijven van een marktmeester. De tekst concentreert zich op twee administratieve problemen bij het beheer van marktplaatsen:
1. Identificatie: De veroudering van pasfoto's van plaatshouders, waardoor controle bemoeilijkt wordt. Er wordt voorgesteld om periodiek nieuwe foto's te verplichten.
2. Fraudebestrijding: Het voorkomen dat marktplaatsen illegaal worden overgedragen aan derden. Door ook foto's van echtgenoten te eisen, wil men voorkomen dat iemand die geen recht heeft op de plaats zich voordoet als de legitieme houder of diens partner/assistent.

De tekst is zeer dynamisch; de schrijver worstelt met de formulering van de regels omtrent overdracht bij overlijden en het bewijzen van de identiteit van de 'knecht' (assistent). Dit document is hoogstwaarschijnlijk afkomstig uit een archief van de Dienst Marktwezen (mogelijk Amsterdam, gezien de verwijzing naar "Buitengracht"). In de vroege 20e eeuw werd de controle op marktvergunningen strenger om onderverhuur en zwarte handel in vaste staanplaatsen tegen te gaan.

De specifieke verwijzing naar "geval Vogel Buitengracht" suggereert dat een concreet incident — waarbij iemand mogelijk een marktplaats bezette onder het mom van assistent ("knecht") — de aanleiding was voor het aanscherpen van deze regels. De eis voor foto's van zowel de houder als de echtgenoot onderstreept hoe persoonlijk en niet-overdraagbaar de marktvergunningen in die tijd waren.