Getypte brief (waarschijnlijk een doorslag/kopie voor het archief). 14 augustus 1941. De Directeur (vermoedelijk van de Marktwezen/Markten in Amsterdam). Den Heer E. Italiaander, Rapenburgerstraat 126 huis, Amsterdam-Centrum. [Handgeschreven rechtsboven:] In de kaart

[Handgeschreven middenboven:] Verzonden v/s

den Heer E. Italiaander,
Rapenburgerstraat 126 huis,
Amsterdam-Centrum.

[Handgeschreven:] Wyk 2.

25/100/2 M 14 Augustus 1941.

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 4 dezer deel ik U
mede, dat aan het daarin vervatte verzoek geen gevolg kan
worden gegeven. U dient Uw plaats regelmatig, dat wil zeggen
3 x per week te bezetten, daar deze anders, overeenkomstig
de desbetreffende bepalingen van het Reglement op de Markten,
zal worden ingetrokken.

De Directeur, In deze zakelijke brief wordt een verzoek van de heer E. Italiaander afgewezen. Italiaander had blijkbaar gevraagd om een uitzondering op de regels voor het bezetten van zijn marktplaats. De directeur van het marktwezen herinnert hem er streng aan dat hij zijn standplaats minimaal drie keer per week moet bezetten. Gebeurt dit niet, dan zal zijn vergunning worden ingetrokken conform het 'Reglement op de Markten'. De toon is formeel en onverbiddelijk bureaucratisch. Dit document is gedateerd op 14 augustus 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. De context van de ontvanger en de locatie is hierbij cruciaal:
1. Locatie: De Rapenburgerstraat lag in het hart van de Amsterdamse Jodenbuurt.
2. Ontvanger: Emanuel Italiaander was een Joodse Amsterdammer. In deze periode van de oorlog werden Joodse burgers stelselmatig uit het openbare leven en de economie verdrongen.
3. Betekenis: Voor Joodse marktkooplieden werd het steeds moeilijker om hun werk uit te oefenen door beperkende maatregelen van de bezetter. Het niet kunnen "bezetten" van een marktplaats kon te maken hebben met ziekte, maar ook met de toenemende restricties en de grimmige sfeer op de markten (zoals op het nabijgelegen Waterlooplein).

Dit schrijven toont hoe het ambtelijk apparaat in Amsterdam ook onder bezetting strikt de regels bleef handhaven, wat voor Joodse burgers vaak directe gevolgen had voor hun laatste bronnen van inkomsten. Uit archieven (zoals het Joods Monument) blijkt dat Emanuel Italiaander en zijn gezin de oorlog niet hebben overleefd; hij werd in 1943 in Sobibor vermoord. Dit document vormt een klein, bureaucratisch puzzelstukje in de aanloop naar die tragische geschiedenis. E. Italiaander Marktwezen