Ambtsbrief / Officiële correspondentie.
Origineel
Ambtsbrief / Officiële correspondentie. 5 september 1939. De Directeur (vermoedelijk van een gemeentelijke dienst, bijv. Marktwezen). den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen, Alhier. vP/HG. Extra
20/27/2 M.
1
5 September 1939.
Verzoek van M.v.d.Duin
om visch te mogen bakken
op markten.
den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .
Onder terugzending van het met Uw kantbrief d.d. 26
Augustus jl. om advies ontvangen stuk no.110/19 L.M.1939 heb
ik de eer U te berichten, dat de laatste jaren herhaaldelijk
verzoeken om visch op de markten te mogen bakken op grond van
den overlast, die dit voor de omgeving veroorzaakt, zijn
afgewezen, overeenkomstig de mededeeling vervat in Uw brief
d.d. 30 September 1937 (No.604 L.M.1937). Ik geef U beleefd
in overweging den adressant te doen berichten, dat zijn ver-
zoek niet voor inwilliging in aanmerking kan komen.
De Directeur * **Inhoud:** Het document is een negatief advies van een directeur aan een wethouder betreffende een aanvraag van een burger (M.v.d. Duin) voor een vergunning om vis te bakken op de markt.
- Reden van afwijzing: De voornaamste reden voor het negatieve advies is de "overlast" (geur, rook, etc.) die het visbakken voor de directe omgeving met zich meebrengt.
- Jurisprudentie/Beleid: Er wordt verwezen naar een bestendige gedragslijn; soortgelijke verzoeken zijn in de voorgaande jaren consequent afgewezen op basis van eerdere afspraken uit 1937.
- Taalgebruik: Het document is opgesteld in de formele ambtelijke stijl van voor de Tweede Wereldoorlog, inclusief de toenmalige spelling (zoals "visch" en "mededeeling"). Dit document stamt uit een roerige periode: 5 september 1939, slechts enkele dagen nadat de Tweede Wereldoorlog uitbrak met de Duitse inval in Polen (1 september 1939). Hoewel Nederland op dat moment neutraal was en mobiliseerde, toont deze brief aan dat het dagelijks lokaal bestuur en de bureaucratie rondom marktvergunningen en openbare orde gewoon doorgingen. De "Wethouder voor de Levensmiddelen" was een cruciale functie, zeker in een tijd waarin distributie en voedselvoorziening vanwege de oorlogsdreiging hoog op de agenda stonden. De term "Alhier" geeft aan dat zowel de verzender als de ontvanger zich in dezelfde gemeente bevonden.