Handgeschreven verzoekschrift 30 mei 1941 J.T. Guezen Amsterdam 30 - 5 - 41

WelEdel Gestrenge Heer!

Ondergetekende komt langs dezen
weg met een beleefd verzoek, om in aanmerking
te komen voor een schriftelijk bewijs, om de
vrachten die van de markthallen komen
tegen de twee verschillende bruggen te
helpen duwen.
Reden: waarom hij met dit verzoek zich tot UE wendt
is dat ik door een ambtenaar van Politie is
aangehouden of ik daar vergunning voor had
en zei neen, en heeft me toen verwijderd
doch deze persoon heeft me aangeraden
het aan UE te vragen.
En nu de toestand!
Ik heb een zoon, die verdient f 7,50 per week
daar moeten 3 menschen van bestaan.
Voor Maatschappelijke steun kom ik
niet in aanmerking, ook niet voor werk.
Mocht ik nu wat bij verdienen aan de
markthallen dan is dat een tegemoet
komen in het gezin.
Hopende dat ik van UE een
schriftelijk bewijs mag ontvangen.
Zoo teken ik met
Verschuldigde Hoogachting
U Dw Dr.
J T Guezen
Czaar Peterstraat 130 III In deze brief verzoekt J.T. Guezen om een schriftelijke vergunning om te mogen werken als 'brugduwer' bij de Centrale Markthallen in Amsterdam. Brugduwers hielpen handelaren met zwaarbeladen handkarren om de steile bruggen in de buurt van de markt over te komen, tegen een kleine vergoeding.

De schrijver legt uit dat hij door de politie is weggestuurd omdat hij geen vergunning had. Zijn motivatie is pure bittere noodzaak: zijn gezin van drie personen moet rondkomen van het loon van zijn zoon (7,50 gulden per week), wat zelfs voor die tijd een zeer laag bedrag was. Omdat de schrijver zelf niet in aanmerking komt voor maatschappelijke steun of werkverschaffing, probeert hij op deze informele wijze wat extra geld te verdienen voor zijn gezin. De brief dateert van mei 1941, een jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. De economische omstandigheden waren zwaar; er was sprake van toenemende schaarste en armoede. De Czaar Peterbuurt was in die tijd een typische Amsterdamse arbeiderswijk waar de nood vaak hoog was.

Het beroep van brugduwer was een van de laagste vormen van ongeschoold werk, vaak uitgevoerd door mensen die nergens anders aan de bak kwamen. Het feit dat de politie hierop controleerde, wijst op de strikte regulering van zelfs de kleinste vormen van inkomsten tijdens de bezettingsjaren. De formele aanhef ("WelEdel Gestrenge Heer") en afsluiting ("Uw Dienstwillige Dienaar") waren destijds de standaard voor correspondentie met de overheid, zelfs wanneer de noodkreet zo persoonlijk en dringend was als hier. J.T. Guezen Politie