24 februari [ca. 1940] De Directeur (vermoedelijk van de Markthallen of de Dienst Marktwezen) Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen 1 24 Februari 9.
24/5/2 den Heer Wethouder voor de
Levensmiddelen, alhier.

L.M.1939) aan den kwakzalver W.Kroonenburg opgelegde straf,
waarbij deze is gestraft met ontneming van het recht om op
de markten een plaats te bezetten voor onbepaalden termijn.
Ik ben van meening, dat het zeer gewenscht is thans
een zelfde besluit te nemen ten aanzien van Van Charante,
die - zooals vermeld - reeds eerder terzake van zijn prac-
tijken werd gestraft.
Onder mededeeling, dat ik hem, wegens overtreding
van artikel 30 lid 1 van het Reglement op de Markten inge-
volge artikel 39 lid 1 van dat Reglement heb gestraft met
ontneming van het recht om op de markten hier ter stede een
plaats te bezetten voor de periode van 26 Februari tot en
met 11 Maart a.s., geef ik U beleefd in overweging wel te
willen bevorderen, dat aan Van Charante voornoemd, krachtens
het derde lid van laatstvermeld artikel, in aansluiting op
de dezerzijds opgelegde straf, het bedoelde recht wordt ont-
nomen voor onbepaalden termijn.

                                    De Directeur, De tekst is een ambtelijk schrijven waarin de directeur van een niet nader genoemde gemeentelijke dienst (mogelijk in Amsterdam, gezien de terminologie) een voorstel doet aan de wethouder. De kern van de zaak is de bestraffing van een zekere Van Charante, die wordt getypeerd als "kwakzalver".

De directeur heeft Van Charante reeds een korte schorsing opgelegd (van ca. twee weken) op basis van het marktreglement. Hij vindt deze straf echter onvoldoende en stelt voor om, in navolging van een vergelijkbare casus uit 1939 (W. Kroonenburg), Van Charante de toegang tot de markten voor onbepaalde tijd te ontzeggen. De juridische basis hiervoor wordt gezocht in artikel 39, lid 3 van het lokale 'Reglement op de Markten'. Dit document biedt een inkijkje in de handhaving op de openbare markten in de periode rond 1940. Destijds was de strijd tegen kwakzalverij (het onbevoegd uitoefenen van de geneeskunst of het verkopen van middelen met valse medische claims) een belangrijk aandachtspunt voor de overheid. Markten waren vaak de plek waar dergelijke personen hun waar aanprezen.

De brief illustreert de hiërarchie binnen het gemeentebestuur: de directeur kan zelfstandig lichte straffen uitdelen, maar voor een definitieve ontzegging (ontneming van rechten voor onbepaalde tijd) is de medewerking of het besluit van de wethouder noodzakelijk. De verwijzing naar "L.M.1939" suggereert een dossieropbouw waarbij precedenten worden gebruikt om strenger op te treden tegen recidivisten.